Jeugdige cast speelt attractieve Don Giovanni

Hel en hemel liggen in elkaars verlengde in de productie van Mozarts `dramma giocoso' Don Giovanni waarmee het Arezzo Ensemble deze week het eerste lustrum viert. De Utrechtse Geertekerk lijkt voor het God noch gebod erende titelpersonage een weinig passende locatie, maar regisseuse Annerieke Groen zet de gewijde grond van begin tot eind inventief naar haar hand. Tot slot zwiepen de kerkdeuren open als hellepoorten, en gaat Don Giovanni brullend ten onder in het rokend voorgeborchte.

Deze Don Giovanni is bezet met extreem jonge zangers, en dat vooral maakt deze voorstelling tot een attractie. Aan de timing van Leporello, de intonatie van Zerlina en het wat eenvormige vibrato van Donna Elvira hoor je dat deze zangers meer opera-ervaring voor dan achter zich hebben, maar aan het zichtbaar speelplezier doet dat niets af. Eenzelfde compromisloos enthousiasme typeert ook het orkest. Het Arezzo Ensemble bestaat uit geschoolde amateurs, maar komt onder dirigent Chris Pouw tot een alerte uitvoering waarin flexibiliteit, afwerking en geestdrift meer indruk maken dan de onevenwichtigheden die er natuurlijk óók zijn.

Speciaal voor deze Don Giovanni is de Geertekerk verrijkt met een kruisvormige catwalk op borsthoogte van het publiek, dat zich in het felle licht dat door de kerkramen schijnt echt ooggetuige kan voelen. Op deze catwalk vermoordt Don Giovanni de Commendatore en volvoert hij zijn harteloze veroveringen – door zijn knecht Leporello afwisselend met afgunst en weerzin bediend.

De voorstelling maakt weinig gebruik van rekwisieten of decorstukken, maar profiteert optimaal van de jonge cast. Zo draagt de kittig zingende en acterende Zerlina (Elise Caluwaerts) haar iele Masetto (Simon Christie) rond als ware híj de bruid. En ook de lusten van het driest rondzwierende koor in de finale van de eerste akte, zijn zo te zien maar deels gespeeld.

De jonge Nederlandse bariton Martijn Sanders acteert de bestialiteiten van Don Giovanni – hier in een bonte reeks Elvis-uitmonsteringen – met gepaste gretigheid, maar zorgt vocaal voor een beheerste, nergens te losbandige invulling van zijn rol. Hij lijkt daardoor aanvankelijk wellicht minder charismatisch dan zijn decimeters langere, als ervaren entertainer met de toeschouwers spelende stemgenoot Gilles van de Wouw (Leporello). Maar in lyrische aria's als Là ci darem la mano en Deh' vieni alla finestra maakt Sanders met elegante stemwendingen van zijn Don een geloofwaardige Casanova.

Claudia Patacca is als energiek en gecontroleerd zingende Donna Anna hoorbaar een halve generatie ouder dan haar collega-solisten, maar ook de Finse sopraan Taru Huotari maakt ondanks haar erg consequent krachtige geluid indruk als een deerniswekkende Donna Elvira. Een bijzondere rol is er ook van tenor Jeroen de Vaal, als kind een vermaarde jongenssopraan, nu een mooi slank en licht zingende Don Ottavio.

Voorstelling: Don Giovanni van W.A. Mozart door Arezzo Ensemble o.l.v. Chris Pouw. Gezien: 5/6 Geertekerk, Utrecht. Herh.: 7, 9, 10, 12 en 13/6.