The Thermals

Wat te doen na een perfect punkrock-debuut dat ook nog eens volkomen onverwacht overal ter wereld wordt onthaald als meesterwerk? The Thermals uit Portland, die met een in de keuken op vooroorlogse apparatuur opgenomen demootje de wereld veroverden, leken op voorhand een stevige kluif te hebben aan hun tweede plaat. Maar Fuckin' A, dat in een deftige studio is opgenomen, heeft gelukkig hetzelfde vuur als More Parts Per Million uit 2002. In nog geen half uur raggen The Thermals hun bloedeigen sound door de speakers en de verwachte, zelfs gevreesde rijkere composities vallen maar heel zelden tegen.

Natuurlijk, de liedjes konden niet zo sec blijven als op het debuut – een manifest hoeft tenslotte niet herhaald. Maar onder de vlag van liedjeslabel Sub Pop school toch het gevaar van publieksvriendelijke deuntjes. Niets daarvan. De rijkdom in de akkoordenschema's valt maar heel zelden verkeerd en dan nog louter als gevolg van een muzikaal ongelukje (`slechte overgang'). Voor het overige slepen die donderse Thermals met meesterhand de betere variaties uit het vuur. De vrees dat The Thermals in een gecoiffeerd indiebandje zouden veranderen na het zien van de rijke royaltycheque blijkt dan ook geheel onterecht te zijn geweest. Ze zweten nog steeds bloed, en stinken nog altijd twee uur in de wind.

The Thermals, Fuckin' A; Sub Pop/Konkurrent

    • Nanne Tepper