Olympisch zeiler adviseert zoon bij debuut

Zeiler Taylor Booth, zoon van de genaturaliseerde Nederlandse olympiër Mitch Booth, maakte zaterdag zijn debuut in de Ronde om Texel.

,,Go around the island as quick as you can'', luidde het eenvoudige advies van olympisch Tornado-zeiler Mitch Booth (41) aan zijn zoon Taylor (16), op de vroege zaterdagochtend voor aanvang van de zevenentwintigste Ronde om Texel. Junior kon tevreden zijn over zijn debuut in de grootste catamaranrace ter wereld, tevens zijn vuurdoop als stuurman in de Formule 18. Vader Mitch zeilde met bemanningslid Herbert Dercksen naar een `logische' overall overwinning, zoon Taylor behaalde met Niko Mittelmei een 27ste plaats.

Druk gebarend gaf Mitch Booth zijn zoon en diens Duitse fokkenmaat na de finish aanwijzingen hoe de boot naar de pitsstraat moest worden vervoerd. Het olympische duo Booth/Dercksen heeft in levensverzekeraar Zwitserleven een persoonlijke sponsor, die ook bereid was de boot van Taylor Booth te financieren. De geldschieter had, als één van de grote teams, de beschikking over een afgebakend stuk strand waar de zeilers zich konden voorbereiden en na de race konden bijkomen.

Zichtbaar vermoeid plofte de jonge Australiër in zijn wetsuit neer op de bank waar hij door zijn vader naartoe was gedirigeerd. ,,Ik ben blij met mijn race'', begon hij. ,,Vooraf dacht ik dat het misschien wel te vroeg was om deze regatta te varen. Het was een beetje een guessing game. Ik wist bijvoorbeeld niet wanneer ik verder van of dichter op de kust moest varen. Maar voor de eerste keer als stuurman in de Formule 18 heb ik het niet slecht gedaan.''

Taylor Booth is de zoon van een tot Nederlander genaturaliseerde Australische vader en een Spaanse moeder. Hij groeide op in een noordelijke wijk van Sydney, met de zee op loopafstand. Naast zeilen en surfen speelde Taylor rugby, maar wegens blessuregevaar zijn contactsporten inmiddels taboe. Op zijn twaalfde besloot hij in navolging van zijn vader te gaan wedstrijdzeilen.

,,Ik heb hem nooit gepusht om te zeilen'', vertelde Mitch Booth. ,,Een andere sport had ik ook prima gevonden, maar het werd racen. We hebben dus meer dingen gemeen, behalve veel slapen.'' Als zeilveteraan kan Booth zijn zoon veel tips geven, zo ook bij de Ronde om Texel. ,,Wat hij vandaag heeft laten zien is indrukwekkend, maar hij is nog jong en ik wil vooral dat hij plezier heeft. Het enige waar ik op let is of hij een goede sportman is. Vooraf heb ik hem gewezen op de moeilijke punten in de race en ik heb hem gezegd dat hij vooral niet te vroeg naar de startlijn moest varen. Er zijn honderden andere teams op het water en de kans is groot dat je wordt aangevaren.''

Zijn grootste succes behaalde Taylor Booth als bemanningslid van zijn vader. Samen wonnen ze het wereldkampioenschap in de Hobie Tiger. Taylor Booth ervaart de vele hulp van zijn vader als nuttig, al drijft die wel eens door in zijn adviserende rol. ,,Mijn vader wil nu eenmaal dat dingen op een bepaalde manier gebeuren. Hij weet het natuurlijk allemaal beter'', zegt de zoon over zijn vader, wiens leven geheel in het teken staat van de zeilsport.

Booth junior is ambitieus, maar beseft dat er meer is in het leven dan alleen zeilen. ,,Als ik de mogelijkheid heb, wil ik hetzelfde bereiken als mijn vader. Maar school gaat voor. Als mijn vader moest stoppen met zeilen zou hij niks hebben om op terug te vallen, ook al heeft hij wereldtitels en olympische medailles. Ik wil na school verder met marine navigation, zodat ik een opleiding heb als ik plotseling moet stoppen met zeilen.''

Voor Taylor Booth komt na de zomervakantie een einde aan een jaar zonder school. De Australiër verblijft zes maanden in Europa, vooral in Nederland, Spanje en Italië. ,,Ik probeer zo veel mogelijk te trainen en aan zo veel mogelijk races mee te doen. De competitie in Europa is een stuk sterker dan in Australië. Zeiltechnisch is het allemaal moeilijker en het materiaal is beter. Hier kan ik de hulp van mijn vader goed gebruiken. Natuurlijk vertelt hij niet alle geheimen, anders versla ik hem.''

Die kans acht Mitch Booth voorlopig erg klein. In de aanloop naar de Ronde om Texel beloofde hij zijn zoon een nieuwe Formule 18-boot als hij hem zou verslaan in de wedstrijd die hij zelf twintig keer zeilde. Gretig werd de uitdaging aanvaard. ,,Ik kruiste voor mijn vader langs op weg naar de startlijn. Hij moest even inhouden en ik zag hem met zijn hoofd schudden.'' Mitch Booth: ,,I was like: no way. Ik was blij dat hij heelhuids door de branding was gekomen, maar ik wilde hem absoluut niet te lang vóór me zien.''