Wij hebben ook nooit met tinnen soldaatjes gespeeld 2

Zes auteurs geven hun mening over de vraag of de Nederlandse militairen in Irak moeten blijven of niet. Over het algemeen is die positief, ook al is niemand gelukkig met de steun van de Nederlandse regering aan de aanval op en de bezetting van Irak evenmin als met de uitzending van de Nederlandse militairen daarheen.

Maar nu we er eenmaal zitten, moeten we er voorlopig ook blijven. Er worden verschillende redenen genoemd. De twee belangrijkste zijn: de zaak moeten we niet nog chaotischer maken dan ze al is en we moeten meehelpen de democratie een kans te geven. Over het algemeen zijn de artikelen genuanceerd en spreken ze elkaar niet tegen. Hoewel er een eindigt met de opmerking: ,,Het argument dat we juist nu moeten blijven om de ontketende Irakezen te helpen bij de inrichting van de vrede, lijkt op de hulp van iemand die een vlek heeft gemaakt en hem door wrijven alleen maar verergert.''

Dat kan mogelijk zijn, het is geen positief alternatief. Zo'n alternatief zou er alleen zijn, als we bereid en in staat zouden zijn conflicten geweldloos op te lossen. Dan hadden we situaties zoals in Afghanistan en Irak waarschijnlijk kunnen voorkómen.

Uiteindelijk gaat het om het voorkómen van verspreiding van massavernietigingswapens en om het vestigen van democratie.

Pogingen daartoe kunnen toch alleen succes hebben als degenen die op dat terrein menen activiteiten te moeten ontplooien, zelf alle massavernietigingswapens afschaffen en uitblinken in democratie? Het geld dat daardoor dan vrij zou komen, zou gebruikt kunnen worden om vredeswerkers op te leiden. Vredeswerkers die dan geleerd hebben conflicten geweldloos op te lossen. Een opleiding daarvoor ligt klaar en zou kunnen starten als de financiën daarvoor zouden worden vrijgemaakt. Zolang we geen vredeswerkers hebben, dienen we het met militairen te doen. De ervaring doet de vraag stellen of dat veel zoden aan de dijk zet.