Wij hebben ook nooit met tinnen soldaatjes gespeeld 1

Allereerst dank voor de pagina in Opinie & Debat van 29 mei, met daarin voor- en tegenstanders over blijven of weggaan in Irak. Als uitgezonden militair naar Afghanistan, Bosnië en Irak wil ik, mede namens een aantal collega's, reageren op deze reacties. De mening van Jacobine Geel is recht uit het hart, warm en roept op tot geduld en beheersing; dit staat ons militairen op het lijf geschreven.

Hans Achterhuis bekijkt het wetenschappelijker, pragmatischer; waarom zouden wij vertrekken, als dit de situatie alleen maar zou verergeren, de situatie is nu eenmaal zoals men die aantreft.

Nelleke Noordervliet stelt ons teleur, haar historisch besef is beperkt, haar argumentatie goedkoop. Vergelijkingen met Hitler-Duitsland en Japan zijn simpelweg net zo relevant als koffiedikkijken. Uiteraard kan, moet, men lering trekken uit het verleden, maar het leven zit nu eenmaal ingewikkelder in elkaar dan het uit de oude doos halen van Hitler en `staatsman' Beel. Ook wij zouden in navolging van onze grote generaal Van Heutz zeggen ,,Het moet, dus het kan'' en desnoods zoals wij daar gekscherend aan toevoegen, ,,... en als het niet kan zoals het moet, dan maar zoals het kan!'', maar dan blijven we daar waar we gebleven waren, het kijken naar koffiedik.

Een vlek kan men uitwrijven, maar men kan hem ook verwijderen. Daarom is voor ons, ieder goed voor een aantal jaren vredesondersteuningsoperaties, de reactie van Abdelkader Benali zo hartverwarmend, down to earth en realistisch. Als men, letterlijk en figuurlijk (deze, waarschijnlijk onbedoelde, beeldspraak sprak ons zeer aan) bruggen bouwt voor een grotendeels dankbare bevolking, voor de gewone man, vrouw en kind die niet om oorlog noch om strijdende partijen, terroristencellen noch buitenlandse militairen vraagt, dan bouwt men door, zelfs als de kogels om je oren vliegen.

Abdelkader Benali geeft blijk van een grote mate aan empathie ondanks het feit dat hij nooit met tinnen of plastic soldaatjes heeft gespeeld (wij ook niet).

Laat `Den Haag' inderdaad eens meer soldaten sturen in plaats van minder, laat eens zien dat, ongeacht wat men van onze bondgenoten vindt, wij Nederlanders effectief aan vredesmissies kunnen deelnemen zonder cynische kanttekeningen als ,,dat hebben wij in Bosnië geleerd'' en het `uitboeten' van 6.000 doden in Srebrenica.

Tegen Nelleke Noordervliet willen we zeggen, ga eens praten met mensen en militairen die bij Srebrenica betrokken zijn geweest en schrijf dan verder, want daar schijnt u goed in te zijn, in schrijven.