Hollands dagboek; Sammy van Tuyll van Serooskerken

Sammy van Tuyll van Serooskerken (52) is lijsttrekker van de nieuwe partij Democratisch Europa die donderdag meedoet aan de Europese verkiezingen. Hij stapte hiervoor uit het partijbestuur van de VVD en zegde ook zijn lidmaatschap op. `Merkwaardig hoe sommige mensen een politieke partij zien als een soort sekte, waar je niet uit mag treden.' Sammy van Tuyll is gehuwd met Edmée Roëll en heeft zes kinderen.

Woensdag 26 mei

Nog vijftien dagen voor de verkiezingen en nog heel veel te doen. Democratisch Europa is een nieuwe partij die iets wil doen aan het democratisch tekort in Europa. Er is veel onbehagen over Europa, want Europa is ondemocratisch, oncontroleerbaar en afstandelijk. Het wordt hoog tijd daar iets aan te doen. En ik merk dat onze oplossing veel mensen aanspreekt.

Vanochtend heb ik om half tien en om tien uur afspraken voor het maken van foto's thuis in Haarlem. De twee sessies verlopen vlot. Ik heb er altijd bewondering voor hoe makkelijk een professionele fotograaf een sprekende foto maakt. Zelf heb ik daar alleen ervaring mee als wij de jaarlijkse kerstfoto van de kinderen maken en dan kost het zeker anderhalf rolletje voordat er een fatsoenlijke foto tussen zit.

's Middags naar Woerden, waar ons kantoor gevestigd is. Met Robert, onze campagneleider, het debat van gisteravond in Leiden besproken en de activiteiten voor de komende tijd doorgenomen.

Donderdag

Vanochtend met Irene afgesproken voor mediatraining. Je kunt jezelf altijd verbeteren in het kort en duidelijk overbrengen van een boodschap. Ik begrijp de politici niet – en dat zijn er velen – die vinden dat zij geen mediatraining meer nodig hebben. We beginnen met theorie, nemen daarna een recente uitzending op radio en tv door en doen een enkele oefening.

Daarna snel naar Zwolle, waar een debat is over Europees burgerschap. Er wordt voldoende tijd uitgetrokken om te debatteren over het gebrek aan democratie in Europa. Het is een belangrijk, urgent onderwerp. Maar ook een onderwerp waar de andere partijen zich geen raad mee weten. Of ze geven toe dat wij met Democratisch Europa gelijk hebben. Of ze miskennen het gevoel van onbehagen dat nu in Nederland leeft en doen alsof er niets aan de hand is.

Ik zet onze analyse uiteen: de kiezer voelt aan dat hij in de uitgebreide Unie als inwoner van een klein land niets meer te vertellen heeft. En dat geeft onvrede. Dat komt omdat de besluitvorming nu via de hoofdsteden gaat. En in het rijtje Berlijn, Parijs, Londen, Rome is Den Haag een kleine speler. De enige manier waarop de inwoners van kleinere lidstaten nog invloed kunnen uitoefenen is als je Europa echt democratisch maakt. De besluitvorming niet meer via de hoofdsteden laten lopen, maar via politieke keuzes op Europees niveau.

Dat vereist een Europees Parlement dat via Europese lijsten verkozen wordt. Zodat je als Nederlander op een Spanjaard of een Ier kunt stemmen, afhankelijk van je politieke keuze. En als Italiaan of Deen op een Nederlander. Hans Blokland (ChristenUnie) vindt dat ik mij terecht zorgen maak over het gebrek aan invloed. Thijs Berman (PvdA) daarentegen vindt de ontwerpgrondwet al een hele stap vooruit. Ik beschouw deze grondwet meer als een fopspeen, want hij verbetert weinig of niets ten opzichte van de huidige zeer onbevredigende situatie. En beter geen grondwet dan een slechte, want aan een slechte grondwet zitten wij voor de komende decennia vast. Het probleem is dus veel urgenter dan velen beseffen of willen toegeven.

Vrijdag

Na een korte nacht vandaag een rustige dag. 's Ochtends Haarlem, 's middags naar Woerden waar de bestelling flyers en posters is bezorgd. Afspraken gemaakt voor verkiezingsbijeenkomsten. Ik merk dat als wij meedoen, het in ieder geval echt ergens over gaat. Willem is bereid om als `getuige' op te treden in het proces `Het Volk en Europa' dat op 3 juni in Felix Meritis wordt georganiseerd. Egbert (nummer drie op onze lijst) belt en is tevreden over zijn interview, Eelco (nummer 7) komt langs om de posters voor Rotterdam en Den Haag mee te nemen. Een nieuw lid van de partij, Gerwin, is zo enthousiast dat hij een deel van de posters voor Eindhoven komt afhalen. Nog even gebeld met Hamilton, de zakelijk leider van onze steelband. Ik heb de laatste weken niet meer kunnen trainen en ondertussen staan er veel nieuwe nummers op het repertoire. Na de verkiezingen moet ik dat maar weer inhalen.

Zaterdag

Ik haal eerst wat slaap in en ga daarna fitnessen. Dat is er de laatste tijd bij ingeschoten en dat betekent weer opnieuw conditie opbouwen. Ik zeg aan Michel dat ik vandaag helaas niet mee kan doen aan body pump en ga dan maar op de fiets. Probeer een half uur op 240 watt, maar moet na 21 minuten al terugschakelen naar 224 watt. Daarna in snel tempo naar Leiden, een debat met Hans van Baalen en Sander van der Eijk (beiden VVD). Het is mooi weer, dus de opkomst is minder groot dan verwacht. Maar het gaat om de kwaliteit.

Hans begint met een uiteenzetting dat wij als klein land weinig meer te vertellen hebben. Dat hoef ik dus niet meer uit te leggen. Wel wat onze oplossing is. Het is een tweeslag in het denken: eerst de constatering dat je als kleine lidstaat niets meer in te brengen hebt en daarna de notie dat je dit alleen maar kunt oplossen door de besluiten niet via de nationale, maar via de politieke lijn te nemen. Een eerste reflex is vaak om dan maar zo veel mogelijk nationale zeggenschap te behouden. Maar dat werkt juist contraproductief. Ook wordt vaak gedacht dat wij in Europa nationale belangen te verdedigen hebben. Dat is maar zelden het geval. Bijvoorbeeld: de keus tussen een effectief milieubeleid en economische groei is geen nationaal belang, maar heeft veeleer te maken met politieke voorkeur. En daar wordt ook binnen iedere lidstaat verschillend over gedacht.

Daarna naar Den Bosch, dat in het teken staat van Jazz in Duke town, een goede gelegenheid om flyers uit te delen. Sonja – nummer twee op onze lijst – is de hele middag bezig geweest. Wij eten met z'n vieren en gaan daarna door tot twaalf uur.

Zondag

Een rustige dag. De redactie van Binnenlands Bestuur heeft mij gevraagd om een recensie te schrijven over het boek van Paul van Buitenen, die ook met een nieuwe partij meedoet aan de verkiezingen. Heb vandaag tijd om het uit te lezen. Hoewel ik sympathie heb voor zijn ideeën, valt het boek tegen: Van Buitenen suggereert dat er veel mis is, maar maakt weinig hard. Hij springt op de bres voor iedereen die klachten over de Commissie heeft, ook voor iemand die zelf gefraudeerd heeft!

Een staartje van het lijsttrekkersdebat op radio 1 gehoord. Wat een kakofonie! Ze kissebissen vaak over details – zitten kiezers daar op te wachten? Daarna naar Den Bosch om opnieuw flyers uit te delen. Sonja komt wat later, zij heeft eerst met haar vader posters opgehangen in haar woonplaats Vught. Op de terugweg even langs bij vrienden Menso en Thérèse. Heerlijke aspergesoep gegeten. 's Avonds in Haarlem de tekst aangepast voor onze webpagina voor de scholierenverkiezingen op 8 juni. Ben er trots op dat wij als enige partij daar op onze site speciaal aandacht aan geven. Het gaat tenslotte om hun toekomst.

Maandag

Tijd om de recensie te schrijven. Omdat ik de hele dag nog niet buiten was geweest, aan het eind van de middag met Clarissa in de Hout gewandeld, één van de mooiste stukjes van Haarlem. Max van den Berg en Kathalijne Buitenweg, de lijsttrekkers van de PvdA en GroenLinks hebben aan de andere lijsttrekkers een herziening van de gedragscode voor declaraties toegestuurd met het verzoek die te ondertekenen. Een merkwaardige gang van zaken: ik zou eerst een concept aan de anderen toesturen voor commentaar en aanvullingen.

Als tegenvoorstel stuur ik alle lijsttrekkers een concept-gedragscode voor de campagne toe. Kern daarvan is dat wij met een zo objectief mogelijke campagne proberen de kiezer naar de stembus te krijgen. Dat houdt in dat wij de campagne zuiver op Europese onderwerpen zullen voeren en niet zullen vervuilen met Nederlandse politiek. Maar ik weet dat zij zich er toch niet aan zullen houden!

Met Ernest, onze derde zoon die in Groningen studeert, een aantal wijzigingen van de website doorgenomen. 's Avonds met z'n vijven gegeten.

Dinsdag

Vandaag doen de acht kandidaten van Democratisch Europa een persoonlijke oproep per e-mail aan alle vrienden en bekenden in onze adressenbestanden om op lijst 8 te stemmen. Ik heb nog veel VVD-adressen in mijn bestand zitten, die ik probeer er uit te filteren. Maar er glipt er ook wel een enkele tussendoor en dat geeft aanleiding tot enkele boze reacties. Merkwaardig hoe sommige mensen een politieke partij zien als een soort sekte, waar je niet uit mag treden. Maar gelukkig zijn er ook veel oprechte liberalen, die beseffen dat politiek om de inhoud gaat. Uit die hoek krijg ik veel begrip en zelfs steun.

Aan het eind van de middag een debat in Den Haag. Ik debatteer met Dorette Corbey, nummer vier van de PvdA, die het eigenlijk wel met ons punt eens is. Ben nog op tijd thuis in Haarlem om Edmée wakker aan te treffen. Zij is altijd erg betrokken geweest bij mijn activiteiten in het kader van Europa. Ook nu geeft zij mij veel steun in de campagne, wat een enorme prestatie is naast haar drukke werk als rechter en voor ons gezin.

Woensdag 2 juni

's Ochtends enkele minuten een interview voor ontbijtradio. Via Den Haag naar Woerden waar ik een afspraak heb met de Nieuwe Revu. Zij hebben een heel originele invalshoek gekozen om aandacht te vragen voor de verkiezingen: een special over de tien nieuwe lidstaten. In dat kader moet ik een keus maken uit de miss-en van de nieuwe lidstaten en tegelijkertijd uitleggen waarom wij aan de verkiezingen meedoen. Ik kies uiteindelijk voor miss Polen, onder meer omdat zij hoopt dat de EU ertoe kan bijdragen de corruptie in haar land te bestrijden. Ik vond het een zinvol en positief verhaal.

Daarna met Wouter en Robert naar de studio in Woerden om de opname te maken voor de tien minuten zendtijd voor politieke partijen. Thuis met z'n vieren gegeten, een beetje laat voor Marianne (5 jaar), die morgen weer op tijd op school moet zijn. Juf Annette, die inmiddels vier van onze kinderen in de klas heeft gehad, klaagt er wel eens over dat zij te moe is. Maar Marianne wil gelijke behandeling als haar (veel) oudere broers en zusters. De dag afgesloten met de verjaardag van Emmy, waar het als vanouds weer heel gezellig was.

De kiezer voelt aan dat hij als inwoner van een klein land niets meer te vertellen heeft