Spelen met computerbeestjes

Een groep kinderen staat op een verhoging in het theater en kijkt naar beneden. In de diepte lopen eenzame, zielige diertjes. Ze zien eruit als aardappelhoofdjes.

Het is een projectie vanaf het plafond op de grond. De beestjes laten al wandelend een rood spoor achter. Het lijkt wel bloed. En ze huilen: ,,OUUUUHHHH ik ben zo alleen.''

Drie kinderen uit het publiek krijgen een grote witte hoed op en lopen het beeld in. Ze moeten beestjes die ze op de vloer zien bij elkaar drijven door er omheen te lopen. Zo dwingen ze de eenzame beestjes in een groepje. Eentje stopt met janken, wordt groen en roept: ,,'t Is gelukt! Ik heb nu vriendjes.'' Iedereen lacht. Hoe het werkt? Via een computer, die herkent de witte hoeden en kan zo het pad van het aardappelhoofdbeestje veranderen.

Het is woensdagmiddag in jeugdtheater Villa Zebra. Kinderen zijn uitgenodigd om samen te werken met moderne kunstenaars. Die bouwen dingen met computers. Afgelopen weken tekenden de kinderen beestjes, spraken stemmen in en schreven. Zoals: ,,Ik kan niet in een groepje want ik lust geen cola.''

Een kind loopt langs een projectiescherm. Hoepla, daar verschijnt het konijn van Villa Zebra. Nieuwsgierig maar ook verlegen. Als je het hééél lief vraagt, zingt konijn een liedje. Samen dansen kan ook. Beweeg je lekker veel, dan doet konijn een koprol.

Deze werken zijn van studenten van de Willem de Kooning Academie, afdeling multi-media. ,,Weet iemand wat dat is?'' vraagt de mevrouw van Villa Zebra. Niemand weet het. ,,Alles door elkaar'', probeert een meisje. ,,Heel goed'', zegt de mevrouw.

,,Ik vin ut vet koel'', roept een jongen naast me.

Wil je ook meedoen? Muziek maken en dansen met zaklampen? Kom dan op woensdag-, zaterdag- of zondagmiddag naar Villa Zebra, Museumpark 30, Rotterdam. Inlichtingen: www.villazebra.nl

    • Ine Poppe