De aap uit de mouw

,,Het is ongepast om een nieuwe emancipatiebeweging te ridiculiseren die opkomt voor de uitbuiting en onderdrukking van dieren'', schrijft Marianne Thieme, voorzitter van de Partij voor de Dieren (PVDD) en lijsttrekker voor die partij bij de Europese verkiezingen, in haar onlangs gepubliceerde boek De eeuw van het dier. Ongepast misschien wel, maar het is zo moeilijk om het niet te doen. Thieme geeft er zelf alle aanleiding toe. Nergens wekt ze de indruk goed te hebben doordacht waarom je op de PVDD zou moeten stemmen in plaats van erom te lachen.

,,Waarom zou je niet gewoon op een andere `diervriendelijke' partij zoals de SP of GroenLinks stemmen'', vroeg iemand. Het antwoord van Thieme luidde: ,,De PVDD zegt met haar zetel meer dan alle zetels van `diervriendelijke' politieke partijen bij elkaar. Denk jij dat GroenLinks of SP weet waarom jij precies op ze gestemd hebt?'' Alsof de Partij voor de Dieren dat wel weet. Er is nu eenmaal (en godlof) geen motivatieformulier bij het stembiljet gevoegd. Thieme kan hier tegenin brengen dat met een beetje goede wil wel kan worden aangenomen dat iemand die op een one-issue partij stemt, het issue van die partij het belangrijkst vindt en dat men niet zo gemakkelijk kan zien tot welk deel van het programma van GroenLinks of de SP een stemmer op die partijen zich het meest voelt aangetrokken.

Het probleem is dat Thieme er zelf niet uit is of haar partij een one-issue partij is. ,,Natuurlijk, eigenlijk zit niemand te wachten op een one-issue partij. In Nederland kennen wij echter van oudsher partijen die arbeiders, ondernemers, katholieken, hervormden, gereformeerden, bejaarden en tal van andere specifieke groepen vertegenwoordigen'', schreef ze eens. Op de website van de PVDD staat: ,,De Partij voor de Dieren laat met dit programma zien geen one-issue partij te zijn, maar zich breed te zullen inzetten voor mens, dier en milieu waarbij zij opkomt voor de zwaksten in de samenleving.'' In het aan dieren gewijde VARA-radioprogramma Vroege Vogels beweerde Thieme: ,,Maar de PvdA is vroeger ook een oneissue partij geweest en is uitgegroeid tot een volwaardige politieke partij.''

Ja, wat is het nou? One-issue of niet? Helderheid is duidelijk niet het sterkste punt van de lijstrekker. In dezelfde aflevering van Vroege Vogels kwam dat meerdere malen aan het licht. Zo vertelde Thieme dat de Partij voor de Dieren zichzelf beschouwt als een nieuwe sociale beweging die draait om beschaving. ,,Is het een nieuwe zuil'', vroeg presentator Ivo de Wijs. Nou, dat vond ze kennelijk wel een aardige gedachte. Er was volgens haar inderdaad een nieuwe zuil ontstaan, los van links en rechts. Nieuwe zuil? Hoezo? Leven wij volgens Thieme nog in een verzuilde samenleving? Streeft ze die na? Bestaan er diervriendelijke korfbalverenigingen, universiteiten, scholen, omroepen etc.? Moeten die er wellicht komen?

Het is allemaal zeer vaag en ja, dan krijgen sommige mensen toch echt de neiging om een beetje te gaan ridiculiseren, ongepast of niet. Leest men de weblog van Thieme, dan wordt die neiging bepaald niet minder. Neem de volgens de lijsttrekker `hartverwarmende' column van Ans Rotteveel die er integraal in is opgenomen en die de volgende politieke analyse biedt: ,,[...] onze huidige meest belangrijke bewindspersonen zijn allemaal geboren onder het teken van de Stier (net als Lubbers, enne Willem-Alexander, Máxima en koningin Juliana): Balkenende, Zalm en Hoogervorst. De essentie van het teken Stier? Vooral vasthouden aan wat je hebt. Niet verder kijken dan je neus lang is. De veiligheid van het bezit waarborgen. Materie...materie...en nóg eens materie...tenzij de opponent het teken Schorpioen zich kenbaar kan maken... Boeddha was óók een Stier...en die heeft de Liefde voor het Leven begrepen...waarschijnlijk net als koningin Juliana...'' Tja.

Redenen genoeg om de PVDD te ridiculiseren. Ik zal het toch niet doen. Daarvoor is de partij veel te veel een wolf in schaapskleren, om ook maar eens even een paar dieren te noemen. De schaapskleren zijn liefde voor dieren en de bewering dat het daarbij niet gaat om links en rechts. En de wolf? Dat is een oude bekende. Met haar beroep op beschaving zal de PVDD zich ontpoppen als een partij die een heel eigen bijdrage gaat leveren aan de discussie over de islam in Nederland. De ingang daarvoor heeft ze al gevonden: ritueel slachten. De persoon die dit zal helpen verwoorden ook: Paul Cliteur.

Thieme kan nu al geen interview geven zonder naar deze kandidaat van de PVDD te verwijzen. In een artikel over ritueel slachten komt de aap uit de mouw. ,,Lang lag het uit overwegingen van politieke correctheid niet voor de hand om iets te zeggen over de beestachtige wijze waarop dieren geslacht worden tijdens dit ritueel slachten.'' De Middeleeuwen worden erbij gehaald en de grondwet en onze normen en waarden. Het wordt allemaal zo voorgesteld alsof ritueel slachten nog veel erger is dan de nu opeens ook voor de PVDD humane slachting van dieren door Nederlanders. Paul Cliteur heef al laten weten dat de islam niet goed voor dieren is. Het bekende riedeltje komt er al aan: achterlijke cultuur, wreed, barbaars. De bio-industrie zal nog gepresenteerd worden als toppunt van beschaving. De hele discussie zal zich precies zo voltrekken als de discussie over hoofddoekjes.

De PVDD is niet meer dan een dependance van de VVD. Ze zal er een blok mee gaan vormen, in het Europees Parlement en later in de Tweede Kamer. Dat de VVD een aantal kiezers zal verliezen aan de PVDD, is daarom voor de liberalen niet schadelijk. Ze weten namelijk dat de PVDD het voor elkaar zal krijgen kiezers weg te halen bij GroenLinks en de SP. Een win-win-situatie voor de mensen die zich protagonisten van de Verlichting noemen. Thieme is te veel een lichtgewicht om dit te zien en koestert zich in het idee dat ze langzaam door de media, de kiezer en wat zij verstaat onder intellectueel Nederland, serieus wordt genomen. Dat is treurig. De dieren verdienen beter.