`Soms denk ik wel eens: we zitten hier veel te gezellig en knus achter de dijken, lekker warm allemaal bij elkaar'

't Is een stap in de goeie richting, Karla, dat je soms wel eens denkt dat Nederlanders zich te gezellig en knus voelen. Ik kan je verzekeren dat het een onweerlegbaar feit is dat ze zich gezellig en knus voelen. Maar goed, je bent politicus en minister en ook nog eens doorgewinterd europarlementariër, dus je moet schipperen, collega's te vriend houden en je halfzacht uitdrukken. Dat je het soms wel eens denkt en soms weer eens niet, het vormt een vast onderdeel van de gezellige knusheid achter de dijken.

Je zegt dit, Karla, omdat Kamerleden volgens jou geen benul hebben van wat er in Europa gaande is. Daaruit leid ik af dat ze ook geen benul hebben van wat er in de wereld gaande is. Een collega-minister van je, Laurens Jan Brinkhorst, formuleert het iets minder voorzichtig. Volgens hem kwekken Kamerleden alleen over ,,zaken die nauwelijks één dag overleven'' en hebben ze geen idee van fundamentele kwesties. Hoe zit mijn haar, hoe zit mijn das, het lijkt het belangrijkste. Hun ,,tunnelvisie'' is ,,schokkend''.

Laurens Jan formuleert het weer anders dan jij, Karla, maar beiden beweren jullie dat de volksvertegenwoordigers van Nederland te stom zijn om voor de duvel te dansen. Dat ze kortzichtig en incompetent zijn.

Soms wel eens. Altijd dus.

Misschien moeten we niet te zwaar tillen aan de domheid van hogere overheden in een land waar lagere overheden snuffelteams op pad sturen om vast te stellen of bepaalde koekjes- of chocoladegeuren bij toekomstige bewoners stress zouden kunnen veroorzaken. Domheid is een te zachtmoedig woord voor deze enclave van navelstaarders. Je collega Brinkhorst wil onze volksvertegenwoordigers het liefst ,,de hersenpan een beetje openen''. Hij beticht ze van onkunde en onwil. Jij houdt je politieke broeders en zusters voor slaapmutsen en oliekoeken. Kijk eens aan. Alle politici zijn domoren, zeggen hier twee mensen, zelf politici zijnde. Dan lijkt het me beter het probleem serieus te nemen.

Ik heb een voorstel. Er zou een inburgeringscursus dienen te worden ingevoerd voor Tweede-Kamerleden. Een verplichte spoedcursus algemene ontwikkeling, met een beetje geschiedenis, een portie filosofie en een dosis aardrijkskunde, gevolgd door een examen waarbij de politici geacht worden simpele vragen te kunnen beantwoorden als: waar ligt Brussel? Hoe heet de hoofdstad van Frankrijk? Hoeveel landen bevinden zich tussen Nederland en Polen? Geslaagde Kamerleden zullen een vignet van slimheid mogen dragen en jij, Karla, zult er van afzien ze nog langer knus en lekker warm te noemen.

Toegegeven, je hoeft je niets aan te trekken van wat mensen als ik voorstellen. Daarvoor leven we in een democratie. Sta me toe het toch voor te stellen.

Ik vrees dat de meeste Kamerleden al zullen zakken voor een examen dat voor de gemiddelde Turk is bedoeld.