Jammen in een bijtend drama

,,Ik ben saai geworden voor jou, om jou, met jou.'' Het is een als verklaring vermomde stoot onder de gordel. De laatste verdedigingslinie van een zekere verliezer. Het is het eindschot van Leo.

Ooit was hij buitenlandcorrespondent – oorlogscorrespondent volgens zijn bladenmakende vrouw Xandra ,,want overal waar hij kwam brak meteen de pleuris uit''. Maar tien jaar geleden keerde hij terug uit Wit-Rusland om tv-recensent te worden en bij haar te zijn. Om samen op de bank te zitten, want dat was toch wat zij van hem wilde? Om Cliff en Claire Huxtable te spelen: vlot, vrolijk en verliefd. En een tijdje lukte dat aardig. Maar nu is de nacht over hun relatie gevallen. Omringd door hippe designmeubels, een kwartet Noord-Finse jazzmuzikanten en een minderjarige, uitgeprocedeerde asielzoekster fileren ze hun verleden. En elkaar.

De jazzmuzikanten in Pendant la Nuit worden gespeeld door de Utrechtse band Lotz of Music. Het viertal zegt geen stom woord, waggelt enkel door de woonkamer, trekt nog eens een biertje open, rookt nog eens een sigaret en jamt de hele voorstelling door. Flarden Sinatra worden opgepikt door Leo, die met dikke stem meegalmt. Improvisaties van bandleider Marc Alban Lotz kunnen rekenen op Xandra's rollende ogen: ,,o, zeker experimenteel.''

Iedere noot heeft zijn plek in de voorstelling. Als aanleiding voor een lijp dansje. Als sussende deken als het intellectuele gekissebis dreigt over te koken. Maar vooral als soundtrack voor de melancholie die hoort bij gemiste kansen en weggeglipte tijd.

Pendant la Nuit heet een `soapera', de vierde die Theater Lantaren / Venster produceert. En deze keer past de term volledig. Want de meesterlijk door Annelies Herfst en Dick van den Toorn gespeelde Leo en Xandra zijn je reinste hedendaagse anti-Romeo & Julia. Cynisch jonglerend met actualiteit (,,hoe rechtser, hoe beter/ heil Jan-Peter'') en heerlijke one-liners (,,trek toch niet zo'n catharsis-kop!'') schieten de acteurs in hoog tempo via verwijt, irritatie, leedvermaak, ingehouden woede en onbegrip naar een onvermijdelijk eindpunt in emotioneel mineur.

Pendant la Nuit is een dramatische toverbal die bijt en swingt.

Voorstelling: Pendant la Nuit. Gezien: 2/6 in Lantaren/Venster, Rotterdam. Herh: t/m 5/6 en tijdens De Parade.