Vrouwen parodiëren toptennis in druilerig Parijs

Oude spoken doemden gisteren op in het door regen geplaagde Court Philippe Chatrier, en het lijdend voorwerp had het liefst een gat in het gravel gegraven om daar vervolgens geruisloos in te verdwijnen. Die ontsnappingsroute was Amélie Mauresmo niet gegund. Ten overstaan van het eigen verbouwereerde publiek veranderde de Française in een recreante, die verdwaald leek op het centre court.

Zelfs de allergrootste tennisleek had gisteren aan één oogopslag voldoende om te zien wat Mauresmo mankeerde: faalangst. Stijf van de stress stond de gespierde nummer drie van de wereld in haar duel met de solide Elena Dementjeva. De blonde en krachtige baseliner met de paardenstaart, een van de drie Russinnen in de kwartfinales, hoefde slechts de bal in het spel te houden om zich (na de US Open van 2000) te verzekeren van haar tweede halve finale van een grandslamtoernooi: 6-4 en 6-3.

Het door Mauresmo geïnitieerde foutenfestival had weinig met topsport te maken, en tegelijkertijd ook weer alles. Zo groot zijn de belangen en de verwachtingen, zeker in het naar tennissuccessen smachtende thuisland, dat de publieksfavoriete simpelweg `bevroor' in wat haar mentale doorbraak had moeten worden. Ook in haar tiende Roland Garros strandde Mauresmo, net als vorig jaar, in de kwartfinales van `haar' grandslamtoernooi.

Zelfbeklag voerde na afloop de boventoon, al wenste Mauresmo de waarheid geen geweld aan te doen. ,,Ik kan niet omgaan met de druk'', constateerde ze droogjes. ,,Ik voelde het al toen ik vanmorgen opstond, de zenuwen gierden door m'n keel. Op de een of andere manier lukt het me maar niet om tegemoet te komen aan mijn eigen verwachtingen en die van de Franse pers en het publiek.''

Durf kan haar niet worden ontzegd. Vijf jaar geleden maakte Mauresmo aan alle speculaties in de Franse (roddel)pers een einde door bij de Australian Open openlijk uit te komen voor haar homoseksuele geaardheid. Die ontboezeming getuigde van moed. Maar diezelfde schroom weet de 24-jarige op de baan niet van zich af te schudden, zodra het strijdtoneel Roland Garros heet.

Niet voor niets kwam de organisatie haar dit jaar tegemoet. Wemelde Porte d'Auteuil twaalf maanden geleden nog van de levensgrote posters met haar afbeelding, ditmaal geen spoor van de Franse tennisdiva in de buurt van het tennispark in het Bois de Boulogne. Slechts in de media weerklonk, soms tot vervelens toe, het Allez Amélie! Vandaag ontkwamen de kranten niet aan de bittere slotsom dat `hun' Amélie opnieuw hopeloos had gefaald.

Het was een schrale troost voor Mauresmo, maar de Française verkeerde gisteren in goed gezelschap toen ze het toernooi via de achterdeur verliet. Ook de eens zo oppermachtige tenniszusjes uit de Verenigde Staten, Venus en Serena Williams, konden hun koffers pakken. Verantwoordelijk daarvoor waren respectievelijk Anastasia Myskina (3-6 en 4-6) en Jennifer Capriati (3-6, 6-2 en 3-6).

Nooit eerder verloren The Sisters op dezelfde dag en in dezelfde ronde van een grandslamtoernooi. Gisteren was het zover, nadat beiden fout op fout hadden gestapeld in wat in beide gevallen een parodie op toptennis was. ,,Ik speelde als een amateur'', erkende Serena (22) na afloop. Voor haar twee jaar oudere zus, negentien wedstrijden op rij ongeslagen op gravel, gold hetzelfde. ,,Zij (Myskina, red.) heeft mij niet verslagen, ik was niet in staat te doen wat ik wilde.'' Als excuus kon Venus aanvoeren dat zij vorige maand in Berlijn haar enkel verzwikte.

Maar ook een vlekkeloze voorbereiding biedt geen garanties. Mauresmo had in de weken voorafgaand aan Roland Garros grote indruk gemaakt door de hoogaangeslagen toernooien van Berlijn en Rome op haar naam te schrijven. Eindelijk leek ze de juiste balans te hebben gevonden op het verraderlijke gravel, eindelijk zou Frankrijk, eenentwintig jaar na Yannick Noah, weer een `eigen' kampioen in de armen mogen sluiten.

Aan dat feestje weigerde Dementjeva mee te werken. De nummer tien van de wereld beschikt dan weliswaar over een `huisvrouwenservice', op haar vlakke klappen kreeg Mauresmo geen vat. Op beslissende momenten bleek ze bovendien een ijskoude tante, die niet alleen het net durfde op te zoeken, maar ook niet schroomde het gevecht aan te gaan met het overwegend Franse publiek. Een striemend fluitconcert was haar deel, toen ze na een dubieuze call de scheidsrechter verzocht poolshoogte te gaan nemen op de baan. De Russin bleef stoïcijns onder de publieke verontwaardiging.

In de halve eindstrijd staat Dementjeva morgen tegenover Paola Suárez, de eerste Argentijnse halve-finaliste bij een grandslam sinds Gabriela Sabatini (US Open 1995), die eenvoudig (6-1 en 6-3) won van de pas 17-jarige Maria Sjarapova. Het tienertalent uit Siberië had in vier duels geen set hoeven afstaan, maar betrachtte gisteren niet het op gravel vereiste geduld.

Dat deed wel haar landgenote Myskina, die morgen oud-kampioene Capriati tegenover zich vindt, en gisteren zinspeelde op het einde van het Williams-tijdperk. ,,Terwijl zij een paar maanden weg zijn geweest (als gevolg van blessures, red.), hebben anderen doorgetraind. Iedereen beseft dat zij niet onverslaanbaar zijn.''

    • Mark Hoogstad