Verkerk strandt in derde ronde

Martin Verkerk is zaterdag uitgeschakeld in de derde ronde van de Open Franse tenniskampioenschappen in Parijs door de voormalige nummer één uit Australië, Lleyton Hewitt. De wedstrijd was een slijtageslag die vijf sets in beslag nam: 2-6, 6-3, 6-4, 2-6 en 1-6.

Verkerk, de verrassende finalist van 2003, beweerde na zijn nederlaag tegen Hewitt zeker niet minder te hebben gespeeld dan vorig jaar. Hij had slechts de pech ditmaal in een vroeg stadium op een speler te stuiten, die taaier en standvastiger bleek dan hij had gehoopt.

Twee weergaloze sets speelde Verkerk zaterdag in het Court Suzanne Lenglen tegen de 23-jarige Hewitt, de `straatvechter' uit Adelaide, waarna de krachten langzaam maar zeker wegvloeiden uit zijn bijna twee meter lange lichaam. ,,Ik wist dat ik dat niveau nooit lang zou kunnen volhouden'', stelde de (nu nog) nummer negentien van de wereldranglijst na afloop koeltjes vast.

Met opgeheven hoofd verliet de 25-jarige Nederlander het graveltoernooi op Roland Garros, dat hem vorig jaar wereldfaam bezorgde. ,,Ik ben blij dat het erop zit.'' Hij had zich de `afgang' van een voortijdige uitschakeling (eerste of tweede ronde) bespaard, en tegen Hewitt twee zeldzaam goede sets gespeeld. Daar kon Mighty Marty mee thuiskomen in Alphen aan den Rijn. Vandaar zijn berusting. Verkerk: ,,Ik kan mezelf niets kwalijk nemen. Ik heb gedaan wat ik moest doen en dat was voluit spelen en risico's nemen.''

Alleen op die manier zou hij de in het blauw geklede counterpuncher uit Australië op de knieën kunnen dwingen, wist Verkerk. En dus sloeg hij, na het verlies van de eerste set, zowel zijn fore- als zijn backhand voluit, en legde hij al zijn agressie in zijn opslagen. Die tactiek werkte wonderwel, maar: ,,Misschien wilde ik wel te veel en te snel, en heb ik mezelf een beetje geforceerd.''

Op 2-1 in de vierde set brak het lijntje, ironisch genoeg op het moment dat een enthousiaste Nederlandse supporter hem vanaf de tribune luidkeels een hart onder de riem probeerde te steken: ,,Pak die smurf, Martin!'' Dat bleek te veel gevraagd. Zoveel krachten had Verkerk toen al verspeeld dat hij niet (meer) in staat was de kleine Australiër de genadeklap toe te dienen. Hij verloor tien games op rij, en daarmee de wedstrijd.