René en Willy scoren weer

Van de voetbaltweeling

René en Willy van de Kerkhof is zaterdag een dubbelbiografie verschenen. Oud-tegenstander Mario Kempes sprak hen vanuit Spanje toe.

Het duurt even voordat op de boekpresentatie van De gebroeders de auteur in het zonnetje wordt gezet. Want de onderwerpen van het boek, de voormalige voetbalsterren René en Willy van de Kerkhof, identificeren zich nadrukkelijk met het resultaat. De dubbelbiografie van de eeneiige tweeling is met hun volledige medewerking geschreven door journalist Guido Derksen. ,,We zijn er een jaar mee bezig geweest'', zegt René, ,,Nu ja, Guido heeft natuurlijk het meeste werk gedaan.''

Het is druk op de presentatie, zaterdagmiddag in René's skybox in het Philips-stadion in Eindhoven, een paar uur voor aanvang van Nederland-België. Zo is het in bondsjasjes gestoken bestuur van de KNVB aanwezig om de tweeling (van 16 september 1951 te Helmond, Willy eerder dan René) te eren en hen ieder een Oranjeshirt met eigen naam en rugnummer te geven. Ook is er de voorvertoning van een biercommercial waarin de broers een hoofdrol spelen. De voorzitter van PSV is er, evenals oud-trainer Kees Rijvers (,,de gouden draad in onze carrière''). Ex-keeper Hans van Breukelen komt binnenlopen, evenals weerman Peter Timofeeff, zanger Albert West en journalist Eddy Poelmann. Aan de wand hangen foto's van René en Willy van de Kerkhof met grootheden als Eusebio en Pele. Die laatste nam beide broers enkele maanden geleden op in zijn lijst met ruim honderd grootste nog levende voetballers van de wereld. De bijbehorende trofee staat op tafel.

Eigenlijk had het eerste exemplaar van de biografie aangeboden moeten worden aan Mario Kempes, de Argentijn die tweemaal scoorde in de door Nederland (met beide Van de Kerkhofs) verloren WK-finale 1978, maar die moest afzeggen wegens zwangerschapscomplicaties bij zijn echtgenote. Ook zijn ploeggenoot Osvaldo Ardiles kon niet komen, bewijst een uitgeprinte e-mail aan de muur. Ardiles zit in Japan.

Op de vraag of de bevindingen van biograaf Derksen nog verrassingen hebben opgeleverd zegt René, de joviale broer: ,,Nee, want we hebben het hem allemaal zelf verteld.'' Willy, de bedachtzame broer: ,,Je vertelt wel veel, maar je zegt niet alles. Het is toch een deel van je privé-leven.'' In het boek zelf worden de karakterverschillen tussen de broers nadrukkelijk aangegeven: de razendsnelle aanvaller René (10,3 op de honderd meter), die eerder kon lopen en ook als voetballer aanvankelijk gold als het grootste talent, tegenover de iets minder snelle Willy, de stofzuiger op het middenveld die uiteindelijk langer meeging aan de top. Het eerste geld dat ze toegestopt kregen bij hun club MULO, 50 gulden per wedstrijd, werd voor beiden aan René uitgereikt. Die verzuimde de helft aan zijn broer te geven, maar betaalde wel al zijn drankjes als ze samen gingen stappen. ,,René ging vaker en langer uit dan Willy, dus hij had meer nodig.''

Overigens maakten de broers hun twee carnavalsplaten (`Laat me, als het effe kan' in 1978 en `Da hedde of da kredde' in 1979) gewoon samen, zoals ze ook vrijwel hun hele loopbaan samen speelden bij Twente, PSV en het Nederlands elftal – tot René in Griekenland, Hongkong en Amerika gaat voetballen. Hij eindigt zijn loopbaan bij Helmond Sport en Eindhoven. Willy's laatste wedstrijd was de Europacupfinale van PSV in 1988, die hij vanaf de reservebank volgde. Na hun loopbaan werden ze redelijk succesvol in het zakenleven (Willy was op zijn achttiende al assistent-bedrijfsleider bij Albert Heijn). Eenmaal hadden ze ruzie. Toen René in 1998 250 beloofde WK-voetbalkaartjes niet aan Willy kon leveren spraken ze een jaar lang niet met elkaar.

De 1-0 nederlaag van het Nederlands elftal tegen België kan de sfeer in de skybox al niet meer bederven. René van de Kerkhof is druk met catering en afwassen, roept gekscherend dat het bij de buren 2-1 staat en komt alleen even naar buiten om de penalty van de Belgen te bekijken. ,,Ze zijn er nog niet helemaal klaar voor'', zegt hij met gevoel voor understatement. En, met enig Brabants chauvinisme: ,,Dan hadden ze ook maar met Van Nistelrooij moeten beginnen.''

Na afloop van de wedstrijd begint in stadioncafé De Verlenging een tweede boekpresentatie, met René voor op het podium en Willy een halve stap erachter. De burgemeester van Helmond krijgt het eerste exemplaar, ook zijn er boeken voor Kees Rijvers (zijn tweede), Harry van Raaij en voormalig PSV-trainer Jan Reker (,,Ze waren nooit te beroerd de tas met shirtjes de bus in te dragen.'') Dan, aan de telefoon, is er toch nog de oorspronkelijke eregast. Zijn boodschap is door een grote hoeveelheid zoem- en piepgeluiden nauwelijks te verstaan, maar de kern is duidelijk: met de vrouw van Mario Kempes gaat het weer beter en hij wenst zijn voormalige tegenstanders Willy en René het allerbeste.

Guido Derksen: De gebroeders. René en Willy van de Kerkhof. Een dubbele voetbalgeschiedenis. L.J. Veen, 280 blz. €16,50