Co-ouder

De afgelopen week ben ik twee keer op mijn werk gebeld: ,,Pap, ik háát je!'' Ik heb mijn dochter in drie dagen vier keer naar boven gestuurd. ,,Janken doe je maar op je kamer!''

Ik heb enorme ruzie gemaakt over de prijs van Yu-gi-Yo kaarten, en de op zondagavond door mij leuk verzorgde gourmettafel à 39 euro mislukte eigenlijk simpelweg door mijn gedurende de week opgebouwd chagrijn. Stijf gevloekt liggen ze nu in bed. Morgen breng ik ze naar mama. Om de hoek al zal ik mijn schuldgevoel kwijt zijn. Een week rust, wat een zegen.

,,Het co-ouderschap gaat al een jaar of drie érg goed'', zeg ik meestal, als mensen er naar vragen.