Starobin wil de duivel met Beëlzebub bestrijden 1

Ter wille van onze veiligheid en de bescherming tegen terroristische aanvallen moet de macht van de staat worden vergroot, desnoods ten koste van de rechten van de burger. Paul Starobin bepleit immers (Opinie & Debat, 23 mei) een beleid dat is ,,afgeschermd van de wetgever'' en voor ongrondwettelijke bevoegdheden van een elite van magistraten, die zonder lastige democratische controle voor ons welzijn zouden moeten zorgen. Voor deze fascistoïde voorstellen neemt hij het regiem van Poetin tot voorbeeld en doet hij vijfmaal een beroep op Thomas Hobbes. Terecht, want diens zogenaamde contracttheorie houdt in dat burgers, die zonder goede politieke organisatie met elkaar overhoop (blijven) liggen, zich in goed vertrouwen uitleveren aan de heerschappij van een monarch, aan wie zij dan onvoorwaardelijke gehoorzaamheid beloven als tegenprestatie voor zijn verhoopte goede en effectieve zorgen.

Hobbes' opvatting over de menselijke natuur was naïef en zijn analyse van het politieke leven was foutief. Dit is hard en scherp aangetoond door zijn Hollandse tegenpolen: Van den Enden en Spinoza. De mens is altijd enkel en alleen bedacht op maximering van eigen welzijn: dat geldt voor gezaghebbende magistraten nog meer dan voor de eenvoudige burger. Vertrouwen in bestuurders is uitsluitend verantwoord, als er constitutionele waarborgen bestaan of als de zaken institutioneel zo geregeld zijn dat zij uitsluitend langs de weg van de behartiging van het algemene belang persoonlijk voordeel kunnen behalen (het zogenaamde politieke koppelingsbeginsel). En wat de ook door Starobin aangehaalde `natuurstaat' betreft, die volgens Hobbes zou eindigen door het contract tussen vorst en volk, merkt Spinoza op dat die zich zonder meer voortzet in de burgerlijke samenleving. Voor zover zij zich politiek organiseren, sluiten mensen nimmer onvoorwaardelijke en altijd gedeeltelijke overeenkomsten met elkaar (niet met een vorst) om door samenwerking welzijn en veiligheid te bereiken, maar zij blijven steeds zelf het heft in handen houden in de wetenschap dat niemand een altruïst is. Dit betekent dat de toestand van de `jungle' nooit wordt opgeheven. Slechts één citaat uit de echte humanist: ,,Het verschil tussen mij (Spinoza) en Hobbes, waarover je me een vraag stelt, bestaat hierin, dat ik de macht en het recht van de natuur niet ophef. Anders gezegd: ik beweer dat in elke staat aan de overheid niet meer gezag over de onderdanen toekomt dan naar de mate van de macht, waarmee zij de onderdanen de baas is, precies zoals dat altijd in de jungle (status naturalis) het geval is'' (Brief 50).

Wat Starobin en het hele ultrarechtse blok van de Republikeinen rond Busch voorstelt of nastreeft, is tekenend voor de ontaarding van de Amerikaanse democratie, die regelrecht afstevent op (God beware ons) een tiranniek bewind over buiten- en binnenland.