Emissiehandel wordt snel deel van `gewone' handel

NRC Handelsblad beschrijft op 26 mei een ontwikkeling in het energie- en milieubeleid, die minder ,,een sterk staaltje' is dan wordt geschreven. De genoemde ,,uitruil van belangen' is inderdaad een normaal verschijnsel in politieke onderhandelingen, maar ook in de dagelijkse economische praktijk. De waarde van vrijwel alles kan immers worden uitgedrukt in geld en dan worden verhandeld. Ook de natuurlijke hulpbronnen worden verhandeld of verhandelbaar gemaakt zoals aardolie en -gas, ertsen, zoetwater, vis en sinds de VN-conferentie in Kyoto van 1997 ook het gebruik van de atmosfeer. Daarom heeft Rusland niet nu een coup gepleegd, maar al in 1997. Toen zijn de emissierechten verdeeld en is de basis voor de emissiehandel gelegd. Dit overigens op aandrang van de VS, die later afhaakten omdat de ontwikkelingslanden in het compromis van Kyoto tot 2012 zijn vrijgesteld van verplichtingen. De EU wilde in Kyoto liever geharmoniseerde voorschriften voor de emissies overeenkomen, verloor die route en is nu wereldkampioen emissiehandel.

Dat de EU en Rusland de relatie tussen het Kyoto Protocol, de emissiehandel en de wereldhandel onder de WTO hebben geformaliseerd, is toe te juichen. Emissiehandel wordt snel onderdeel van de `gewone' wereldhandel. De integratie van milieubeheer in de economie is immers al tientallen jaren een doel van het overheidsbeleid in ons land en in de hele OESO, dus ook in de VS. Geleidelijk wordt zo al het ondernemen `maatschappelijk verantwoord' gemaakt. Overigens is het onzeker of Rusland inderdaad de genoemde 10 miljard dollar (of euro) zal binnenhalen. De Russische emissies nemen al vrij snel weer toe en de meeste bedrijven in de EU-landen besteden hun geld toch liever aan investeringen in de eigen innovatie en energiebesparingen dan aan `afkoopsommen'.