Deerhoof:

De Amerikaanse groep Deerhoof neigt per plaat naar een iets normaler geluid, zonder dat hun zesde album nu meteen voor massaconsumptie geschikt is. Want Milkman bevat weliswaar liedjes in een soort rock-idioom, maar ze worden vanuit een kaleidoscopische waaier aan vreemde invalshoeken benaderd. Het titelnummer opent de plaat met een bombastisch, symfonisch intro, waarna het poppenstemmetje van Satomi Matsuzaki, een kinderlijk xylofoonpartijtje en een zware riff voor vreemde schokeffecten zorgen. Zo wordt de luisteraar de hele plaat lang heen en weer geslingerd van het ene verbazingwekkende moment naar het andere, vaak vormgegeven met jachtige keyboardpartijen die de aanjagende werking van de ingehouden bespeelde gitaren hebben overgenomen. Een prachtig dromerig liedje in het Spaans (`Desapareceré') kan er dan nog wel bij. Met zulke uitgangspunten zou Milkman gemakkelijk een versplinterde indruk kunnen maken, maar uiteindelijk blijkt alles heel precies te kloppen.

Milkman

(ATP Recordings, distr. Lowlands)

*****