Wouter Godijn

Eind dit jaar wordt de verkiezing van een nieuwe Dichter des Vaderlands georganiseerd. Het Cultureel Supplement publiceert wekelijks een gedicht om te helpen de gedachten te bepalen.

Knorgedicht

Geluk dat naar erwtensoep smaakt

is geen misplaatst geluk maar wel

hinderlijk ranzig als regen die eruitziet

als cider. Het lijkt net een vergissing

zoals cider die eruitziet

als urine en –

Alles moet over want

nog niet stram

genoeg. Het moet korter. En lopen

als een Pruisische militair

natuurlijk. (Helemaal alleen. Een verregend plein vol plassen te Berlijn. Veel wind als een stoomwals erover zou ook welkom zijn.)

O het geluk van erwtensoep,

o snert van mijn stramme schoonmoeder,

o troosteloze uitroeptekens – benen? – in de regen,

o tomeloos lamplicht, o –

Mijn dochter heeft een strand gemaakt

in de huiskamer. De zee

komt onder de bank en ik ben ertoe overgegaan

drie appels per dag te vreten. Waarom niet? zeg ik tegen mijn vrouw.

Varkens vinden dat ook lekker.

Jij Circe, ik zwijn

en jij nu al je toverspreuken vergeten.

Vind jij het ook zo heerlijk om tevreden te zijn?

Uit: Wouter Godijn, Langzame nederlaag (uitg. Contact, 2002)

`De poëzie van Godijn spreekt de klare taal van de vervreemding,' schreef deze krant naar aanleiding van de bundel waaruit bovenstaand gedicht afkomstig is. `In heldere verzen gebeuren er de merkwaardigste dingen.' De Groninger Wouter Godijn (1955), die in 1997 debuteerde met `Schrijver en Caravan', lijkt als dichter succesrijker dan als romanschrijver. Zijn eerste bundel `Alle kinderen zijn van glas' (2000) kreeg goede kritieken; `Langzame nederlaag' werd door een dichterspanel gekozen als eerste kwartaalkeuze van Gerrit Komrijs Poëzieclub; en `De karpers en de krab' (2003) werd genomineerd voor de laatste VSB-poëzieprijs. Meer informatie op www.kb.nl/dichters.

Gerectificeerd

Godijn

In de tekst bij het gedicht van Wouter Godijn (Cultureel Supplement, 28 mei) wordt ten onrechte gemeld dat hij de roman Schrijver en Caravan publiceerde. Dat is een tijdschrift. Godijns tot nu toe enige roman heet Witte tongen.