Het Beeld

Er zijn van die dagen dat je vooral verbaasd bent over wat je niet te zien krijgt op televisie. De dreigende humanitaire ramp in de Soedanese provincie Darfur dringt nog niet erg tot de Nederlandse zenders door, evenmin als de beginnende epidemie van het Ebola-virus (vijf doden, twintig gevallen) een klein eindje verderop.

In vergelijking met buitenlandse publieke zenders valt op hoe weinig verbreid breedbeelduitzendingen hier nog zijn. Volgens de VPRO Gids waren er gisteren tussen 7 en 12 drie op Nederland 1 (Man bijt hond, Rondom Tien en Spiritus), maar geen enkele op Nederland 2 en 3 en de commerciële zenders. Dezelfde bron vermeldt in deze periode dertien programma's op het 16:9-formaat op VRT/TV1 (honderd procent) en zes (twee derde) op Canvas. Ook BBC1 en BBC2 scoren honderd procent, terwijl de Duitse publieke zenders Das Erste en ZDF met respectievelijk twee en nul meer op het Nederlandse niveau verkeren. Zou het een kwestie van geld zijn, dat Engelsen en Belgen wel kiezen voor optimale beeldbenutting?

De opvallendste omissie van gisteravond was echter het smeekschrift van anonieme ambtenaren aan de Tweede Kamer om een einde te maken aan de graaicultuur aan de top van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Het NOS Journaal van acht uur opende ermee en liet minister Van der Hoeven krachtdadig in een brochure bladeren, voordat ze de kijkers verzekerde van haar voornemen tot nader onderzoek: ,,Ook op dit soort punten die helemaal niet leuk zijn, wil ik weten wat er aan de hand is!''

Mooi zo, maar ik had nog wel wat meer achtergronden willen weten over dit tamelijk opzienbarende nieuws. Alle drie de daartoe in het leven geroepen actualiteitenrubrieken lieten dat echter na. Den Haag Vandaag had wel een uitgebreide balans voorbereid naar aanleiding van de eerste verjaardag van het kabinet-Balkenende II, en die kun je niet zomaar een dag opschuiven voor de beschuldiging dat de top van een heel departement niet deugt.

Of zou het probleem zijn dat het nieuws een seksuele of gewelddadige component mist, en dus de kijker geen angst inboezemt? Rondom tien (NCRV) riep in een discussie over de omgang met aanklachten van seksuele intimidatie een beeld op van een land dat op seksueel gebied, naar Amerikaans voorbeeld, de contrarevolutie heeft ingezet. Overal duiken `coaches' op die werkende vrouwen weerbaar willen maken (,,Hoe word ik een beetje bitch?'') tegen masculiene repressie. Een man die per e-mail voorzichtige avances maakte bij een vrouwelijke collega werd ontslagen, een professor, die in een college te lang een studente aankeek, officieel berispt. Volgens het principe `waar rook is, is vuur' lijken beschuldigden bij voorbaat kansloos. Jurist Chris Veraart, die een boek schreef over de omgekeerde heksenjacht, meent dat de vraag of de VN-commissaris wel of niet geknepen heeft niet meer relevant is. Zijn zaak is inmiddels kansloos, hij zal moeten vertrekken. Een van de coaches schrijft de bekende billenknijper Lubbers `apenrotsgedrag' toe. Veraart: ,,Waar rook is, is een bosbrand!''