Britse kinderen stikken in hun vet

Het is een bekend gezicht naast de voordeur van armlastige Britse openbare scholen: een doos voor de waardepunten die je uit een zakje Walkers-chips kunt knippen. In ruil voor een paar duizend punten geeft Tesco, de grootste supermarktketen, de school een computer met korting. Of boeken voor de bibliotheek.

De meeste kinderen die zelf hun lunch meenemen hebben altijd wel een zakje chips bij zich (en een Mars plus een witte boterham met jam). Als zij of hun ouders zich daar al schuldig over voelen, masseren Walkers en Tesco het wel weg. Veel scholen hebben dezer dagen een lunch-gezond-actie maar chips verbieden is moeilijk: het raakt ze in hun eigen portemonnee.

Zulke praktijken zijn mede-oorzaak van de tijdbom die nu tikt: het dramatisch gestegen overgewicht van Britse kinderen. Een groep parlementariërs luidt er vandaag de noodklok over en zegt dat scholen ,,de frontlinie'' moeten zijn tegen ,,de grootste bedreiging van de openbare gezondheid van de 21ste eeuw''. Het aantal mensen met overgewicht is de afgelopen 25 jaar verviervoudigd, aldus de rapportage van de MP's, met driekwart van de volwassenen te zwaar en bijna een kwart in de categorie obese, extreem zwaarlijvig. In Engeland en Schotland is de welvaartsziekte sterker toegenomen dan waar ook in Europa, en als de trend doorzet zou de helft van alle schoolkinderen in het jaar 2020 obese zijn.

Het rapport beschrijft extreme gevallen, waaronder een veel te dik meisje van drie jaar dat daardoor aan een hartziekte stierf. Maar daarnaast zijn er minder zeldzame en even zorgwekkende gevallen, zoals de toename onder jonge kinderen van een diabetestype dat gewoonlijk bij volwassenen voorkomt. Kinderen ,,stikken in hun vet'', aldus het rapport. De rekening van de te verwachten golf hart- en vaatziekten, nierziekten, kanker en `psychische schade' kan oplopen tot zeven miljard pond per jaar, een druk waaronder het `gratis' Britse ziekenfonds zou bezwijken.

De MP's vragen voedselproducenten en supermarkten om hun producten, met name die voor kinderen, beter te etiketteren en jonge consumenten minder te verleiden met junk food. Bovenal moeten kinderen beter worden voorgelicht over eten: met kook- en voedsellessen, terwijl de school de gymles moet uitbreiden. Veel kinderen bewegen volgens het rapport minder dan twee uur per week. Ook willen ze dat kinderen eens per jaar hun `vetindex' laten meten, waarvan de ouders dan in kennis worden gesteld. Hoe effectief dat is, valt te bezien: veel ouders zitten zelf op de bank met een zak chips als ze die brief van school krijgen.