Spitzers eigen belangenconflict

Dreigt Eliot Spitzer ten prooi te vallen aan een belangenconflict? Die vraag is niet louter een provocatie aan het adres van de New Yorkse openbare aanklager. Hij heeft immers naam gemaakt met het aan de kaak stellen van belangenconflicten bij zakenbanken op Wall Street en de grootste beleggingsfondsen.

Spitzer is veel bekritiseerd, omdat hij hard zou zijn opgetreden tegen Wall Street om zijn eigen politieke ambities een steuntje in de rug te geven.

Maar ironisch genoeg wordt nu de vraag gesteld of diezelfde ambities hem er niet toe hebben aangezet een recente zaak met fluwelen handschoenen aan te pakken.

Die indruk zou kunnen ontstaan door de manier waarop hij probeert de vroegere topman van de New Yorkse beurs, Dick Grasso, ertoe te bewegen zo'n 100 miljoen dollar terug te geven.

In plaats van het ter verantwoording roepen van de raad van commissarissen van de beurs, waarin tal van kopstukken uit Wall Street zitting hebben, richt Spitzer al zijn pijlen op Grasso en Ken Langone, een goede vriend van Grasso die tot juni vorig jaar de salariscommissie van de beurs leidde.

Grasso zelf was er als de kippen bij om het mogeijke belangenconflict aan de orde te stellen. Hij beweert dat Spitzer de raad van commissarissen bewust met rust laat om zijn politieke ambities niet in gevaar te brengen. Hoewel Spitzer niets heeft gezegd over zijn eventuele toekomstplannen, wordt vermoed dat hij zich wil opwerpen als de Democratische kandidaat bij de verkiezingen voor het gouverneurschap van New York in 2006. Een nauwgezet onderzoek van het beleid van de raad van commissarissen van de beurs zou Spitzer ertoe dwingen de gangen na te gaan van Carl McCall, het Democratische kanon dat de leiding van de salariscommissie van Langone overnam en het laatste contract van Grasso ondertekende. Spitzer kan de steun van McCall vermoedelijk goed gebruiken als hij gouverneur wil worden.

Het kantoor van Spitzer ontkent een omzichtige aanpak van de zaak-Grasso. De door Spitzer ingediende aanklacht luidt dat Grasso, Langone en de pensioenexperts van de beurs de salariscommissie, waarin zwaargewichten als topman Hank Paulson van Goldman Sachs en topman Jimmy Cayne van Bear Stearns zitten, om de tuin hebben geleid. Dat is misschien waar, maar zolang wordt vermoed dat Spitzer politieke ambities koestert, zullen zijn motieven verdacht zijn.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.