`Nathalie' kan niet prikkelen

Nathalie is een film vol verrassingen. Maar erg enerverend zijn ze niet. Het begint met de surpriseparty die Cathérine (Fanny Ardant) voor haar jarige echtgenoot (Gérard Depardieu) organiseert. Die zit weer eens in het buitenland voor zijn werk. Hij belt om te zeggen dat hij zijn vliegtuig heeft gemist. Maar wie is die douchende figuur in zijn hotelkamer?

Catherine ontdekt het overspel van haar man, loopt verdwaasd een nachtclub binnen en ontmoet daar Nathalie (Emmanuelle Béart). Al snel doet Catherine Nathalie het voorstel haar man te verleiden en verslag te doen over hun seksuele escapades. Of het masochisme is, of een poging om de controle over hun huwelijk te blijven houden wordt door de film niet afdoende beantwoord. Weliswaar doet Nathalie steeds in geuren en kleuren haar verhaal, we zien er niets van.

Als Catherine Breillats films over vrouwelijke seksualiteit (Romance, Fat Girl) cola zijn, dan is Nathalie cola light zonder prik. De film is geregisseerd door een vrouw, Anne Fontaine en geschreven door een man, Philippe Blasband – die eerder voor Une liaison pornographique wel een boeiend scenario afleverde. Over relaties, (betaalde) seks en sekseverschillen levert Blasband in Nathalie geen nieuwe inzichten, laat staan dat hij ze in een prikkelend verband zet. Dat moet hij zelf ook onbewust geweten hebben, want hij voorziet de film van een verrassing. Nou ja, verrassing: een beetje oplettende kijker ziet het aankomen.

Nathalie. Regie: Anne Fontaine. Met: Fanny Ardant, Emmanuelle Béart, Gérard Depardieu. In: The Movies, Amsterdam; Babylon, Den Haag; Cinerama, Rotterdam; Springhaver, Utrecht.