Grasso gaat in tegenaanval

De aanval is de beste verdediging. Dat lijkt de tactiek te zijn van Richard Grasso. Afgelopen maandag werd hij wegens zijn exorbitant hoge honorarium voor ten minste honderd miljoen dollar civiel aangeklaagd door procureur-generaal Eliot Spitzer. Gisteren zei de ex-voorzitter van de New Yorkse beurs op zijn beurt een schadeclaim in te dienen tegen zowel zijn voormalige werkgever als Spitzer, onder andere wegens smaad, ter waarde van 48 miljoen dollar. Het geld, aldus Grasso, zal naar goede doelen gaan.

,,Spitzer voert campagne voor het gouverneurschap van New York, en hard ook'', schrijft Grasso in een bijtende brief, gisteren gepubliceerd in The Wall Street Journal. Volgens Grasso is Spitzers actie tegen hem louter politiek gemotiveerd, aangezien Carl McCall, een van de commissarissen die toezagen op zijn vergoedingen als bestuursvoorzitter van de New Yorkse beurs, niet is aangeklaagd. McCall is een voorname figuur in Democratische kringen in New York. Spitzer, zelf Democraat, zou in 2006 de Republikeinse gouverneur George Pataki willen opvolgen.

Grasso laat ook geen spaan heel van Spitzers beschuldiging als zou hij opzettelijk zijn bestuursleden hebben misleid over zijn honorarium, dat bijna 200 miljoen dollar bedroeg ten tijde dat hij werd gedwongen tot aftreden, vorige zomer. ,,Spitzer heeft geen enkel bewijs in de vorm van een document, dat ik mijn commissarissen verkeerde informatie zou hebben verschaft.'' Grasso zegt dat zijn commissarissen, vaak afkomstig uit de hoogste echelons van Wall Street, steeds zijn salarisvoorstellen hebben goedgekeurd.

Grasso's schadeclaim van 48 miljoen dollar is gebaseerd op de gouden handdruk waarop hij recht had en die hij kwijtschold nadat het schandaal over zijn compensatie losbarstte. Grasso eist bovendien dat zijn advocatenkosten zullen worden gedekt door de New Yorkse beurs, omdat zulks in zijn arbeidsovereenkomst zou staan.

,,In dit conflict is het me nooit om het geld gegaan'', schrijft Grasso ten slotte in zijn brief.

Juridische deskundigen zien Grasso's zogenoemde `countersuit' vooral als een publiciteitsoffensief, dat weinig kans zal hebben in de rechtszaal.