Een godsdienst van vrede 1

Amanda Kluveld maakt in haar column van 21 mei de kapitale fout in haar nevenstelling van islam en christendom woorden en daden van Mohammed niet te vergelijken met woorden en daden van Jezus hetgeen in een nevenstelling voor de hand zou liggen maar met woorden en daden van Jezus' volgelingen, Petrus en Judas. Als zij zich daarbij ook nog bedient van de traditionele, ultraorthodoxe gedachtegang dat Jezus gekruisigd moet worden als gevolg van Gods wil, is het begrijpelijk dat zij komt tot de bijtende conclusie: christendom is een godsdienst van verraad. Geen enkele christen zou daar mee kunnen leven. Maar dat hoeft ook niet. Want Amanda Kluveld zit ernaast.

Het christendom is de godsdienst van de vrede. Met droge ogen durf ik dat te beweren, omdat ik niet naar 20 eeuwen kerkgeschiedenis kijk, maar naar het leven van Jezus. De mensenzoon was niet alleen de prediker van de vrede, hij leefde die vrede. Hij leefde het leven zoals God, de Schepper van hemel en aarde, bedoelt dat mensen leven. Het trieste is dat mensen blijkbaar niet kunnen leven met een vredestichter. Vredestichters moeten dood. Daarvan zijn Sadat en Rabin tragische voorbeelden in de recente geschiedenis van het Midden-Oosten.

    • Henk van de Berg