3.200 kilometer pendelen voor ijshockeyfinale

Outsiders Calgary Flames en Tampa Bay Lightning uit Florida strijden om de Stanley Cup. De spelers maken veel ijs- en vlieguren.

Eén ding staat al vast over de uitkomst van de finale om de Stanley Cup, de grote prijs van de Noord-Amerikaanse ijshockeycompetitie, nog voordat de puck vanavond het ijs raakt in de eerste wedstrijd van de best-of-seven serie: de uiteindelijke winnaar is een underdog.

De Calgary Flames, de verrassende winnaars van de westelijke divisie van de National Hockey League (NHL), waarin zowel Amerikaanse als Canadese teams uitkomen, nemen het op tegen Tampa Bay Lightning, een jong en onervaren team dat onverwachts kampioen werd van de oostelijke divisie. De Flames, die jarenlang klungelden in de onderste regionen, staan voor het eerst sinds 1989 in de finale. Lightning maakt zijn debuut.

De slotserie om de Stanley Cup, de Superbowl van het ijshockey, begint vanavond in Tampa, Florida. Behalve veel uren op het ijs staat de spelers ook een grote hoeveelheid vlieguren te wachten, want de duels van de finaleserie (minstens vier, hooguit zeven) worden verdeeld over de twee thuisarena's van de teams. Dat betekent voor de ijshockeyers 3.200 kilometer pendelen tussen Tampa en het West-Canadese Calgary, aan de andere kant van het continent.

Beide steden zijn overvallen door de opmars van hun onderschatte ijshockeyers. Het uitgaanscentrum van de prairiestad Calgary werd tot aan het ochtendgloren gevuld met een feestende massa fans nadat de Flames vorige week de San Jose Sharks hadden uitgeschakeld in de zesde wedstrijd van de westelijke finale.

En hoewel Tampa met zijn tropische klimaat nauwelijks bekend staat als een centrum van ijshockey, raakte ook de aanhang daar opgewonden toen Lightning het afgelopen weekeinde afrekende met de Philadelphia Flyers. ,,De Stanley Cup mag wel eens bruin worden'', is nu de slogan in Florida, de Sunshine State.

,,Het is geweldig dat er eens wat vers bloed is'', zei trainer John Tortorella van Lightning over de verrassende bezetting van de finale, waarin grote namen als de New York Rangers, de Detroit Red Wings of Colorado Avalanche ontbreken. Volgens trainer Darryl Sutter van Calgary danken de twee finalisten hun succes aan het feit dat ze ,,opwindende teams'' zijn. ,,Daarom zal het een spannende serie worden.''

Met name het succes van Calgary komt onverwachts. Aan het begin van het seizoen leek er geen reden aan te nemen dat de Flames dit jaar het tij zouden kunnen keren. In zeven achtereenvolgende seizoenen haalden ze de play-offs niet; inmiddels wordt hun opzienbarende zegereeks in die knock-out ronde – waarin behalve de Sharks ook de machtige Red Wings het onderspit delfden – toegeschreven aan vasthoudendheid, hard werk, en een dosis geluk.

,,Ik had gehoopt dat we zover zouden komen, maar ik had het niet verwacht'', zei middenvelder Craig Conroy. ,,We hebben niet de meeste vaardigheid, of de meeste supersterren of de beste verdediging. En we hebben niet de best betaalde spelers. Maar we spelen met ons hart en kunnen hard werken.''

De Flames stonden tot voor kort nauwelijks in de belangstelling. Ze hebben één sterspeler, aanvoerder Jarome Iginla, en een veteraan, linksbuiten Martin Gelinas, die tweemaal eerder uitkwam in de finale om de Stanley Cup in dienst van teams uit Edmonton en Vancouver. Verder bestaat de ploeg uit gretige, jonge spelers, onder wie een sensationele doelman, de Fin Miikka Kiprusoff. ,,We hebben twaalf jongens voor wie het hun eerste play-offs zijn'', zei Gelinas. ,,Ze zijn opgewonden en willen dingen voor elkaar krijgen.''

In Tampa Bay Lightning treffen de Flames een opgeladen team met een even grote honger naar de Stanley Cup. De ploeg staat bekend als bliksemsnel. De doelman, Nikolai Khabibulin, is eveneens een sensatie en heeft als bijnaam de `Bulijnse Muur'.

De agressieve aanvallers maken het hun tegenstanders op meerdere fronten tegelijk moeilijk. Toch werd de ploeg niet beschouwd als een kandidaat voor de Stanley Cup. ,,Er is het hele seizoen aan ons getwijfeld'', aldus aanvaller Brad Richards. ,,Zodra we een wedstrijd verloren, zei iedereen: zie je wel, ze zijn geen echte winnaars.''

Inmiddels reikt het enthousiasme voor de Flames ver buiten de stadsgrenzen van Calgary. Nu Canadese teams als de Toronto Maple Leafs en de Montreal Canadiens zijn uitgeschakeld, zijn de Calgary Flames uitgegroeid tot helden in heel Canada. Het land beschouwt ijshockey als de nationale sport, maar is er sinds 1994 niet in geslaagd een ploeg af te vaardigen naar de finale om de Stanley Cup.

De Vancouver Canucks verloren dat jaar van de New York Rangers; als laatste Canadese ploeg won Montreal Canadiens de Stanley Cup in 1993. De Flames proberen het hoofd koel te houden. Aanvoerder Iginla: ,,Ik heb er niet echt bij stilgestaan dat we Canada's ploeg zijn geworden. We genieten er met elkaar van.''