Gluren naar oude liefdes

In twee jaar tijd schreven meer dan twee miljoen mensen zich in op schoolbank.nl, de site waar oud-klasgenoten elkaar kunnen terugvinden.

Een half jaar geleden laat een vriend me schoolbank.nl zien, de internetsite waar je oud-klasgenoten kunt terugvinden. Ietwat ongelovig tik ik de naam in van de Plesmanschool in Weesp, mijn lagere school. Die staat er natuurlijk niet bij, denk ik. Maar binnen enkele tellen rollen namen van oud-klasgenootjes over het scherm. En met hun namen ook de verhalen over vroeger en wat er van ze geworden is. Over slagballen op het schoolplein, in de thee spugen als je die moest rondbrengen naar leraren en de toneelstukken waarmee ieder jaar werd afgesloten.

En er zijn ook foto's. Ik herken mijn oudere zus, vrolijk lachend in een blauw-wit shirtje, in haar klas vol vechtersbazen. Maar er is ook een foto van de leraren die in veel te kleine sportshirtjes ongemakkelijk giechelend poseren, klaar voor een sporttoernooi. En op een andere foto zie ik dat mijn lievelingsjuf toch bepaald niet de `stunning beauty' is uit mijn herinnering. Mijn eigen klassenfoto's zijn gelukkig nog door niemand online gezet.

Twee jaar na de oprichting in 2002 blijkt schoolbank.nl een succes. Meer dan twee miljoen mensen schreven zich in, plaatsten klassenfoto's en organiseerden reünies. Ook sommige oude liefdes hervonden elkaar. De site werd opgericht door Guy Spriggs, de van oorsprong Britse eigenaar van het Amsterdamse bedrijf Rosetta. Dat maakt software waarmee bijvoorbeeld kranten hun advertenties kunnen rubriceren. Spriggs kopieerde schoolbank van het Amerikaanse classmates.com en het Britse friendsreunited.co.uk. ,,Ik wist door die sites: als het aanslaat, kan het heel groot worden.''

Schoolbank.nl was niet de eerste site in Nederland waar oud-klasgenoetn elkaar terug konden vinden. Maar de meeste van die initatieven waren van hobbyisten, die in de avonduren wat aan de site knutselden. Achter schoolbank.nl zat een bedrijf waar op dat moment duurbetaalde programmeurs werkloos uit het raam zaten te staren omdat de internetzeepbel net uiteen was gespat.

De site is slim opgezet. Als je er wil rondkijken, moet je je eerst zelf registreren. Wat je over jezelf en je schooltijd vertelt is aan jou. Je kunt bepalen of je `mailbaar' wil zijn of niet. Eventuele e-mails worden via schoolbank.nl doorgestuurd, dus je adres blijft geheim. Als je een oude liefde terugziet op de site, kun je hem of haar een hartje sturen. Alleen als diegene jou net zo'n bericht terugstuurt, krijg je elkaars identiteit te zien. Wie wil mailen, moet daarvoor wel betalen. Tien euro per jaar. ,,Dat wil maar een beperkt aantal bezoekers'', zegt Spriggs.

Blijkbaar geldt voor veel anderen wat voor mij geldt. Ik wil namelijk helemaal geen contact met oud-klasgenoten. Het is vast niet voor niets dat ik de meesten uit het oog verloren ben, denk ik. Maar ik wil wel zien wat er van ze geworden is. Het liefst zonder dat ze iets van mij zien. Ik wil, kortom, gluren. Werkt dat jongetje dat altijd uitvinder wilde worden nu gewoon op een saai kantoor? Heeft dat meisje met die eeuwige snottebel toch nog een partner gevonden? En wat is er terechtgekomen van de jongen waar ik in stilte jaren verliefd op was?

De stelregel dat alleen `succesvolle' mensen zich laten zien op reünie's gaat op schoolbank.nl niet helemaal op. Vooral mensen die van mijn middelbare school zijn weggestuurd hebben lappen tekst neergepend over het halve jaar dat ze er zaten. Waarom, vraag ik me af. Hebben de drop-outs van toen nu soms nog steeds heel veel tijd?

Hoeveel mensen precies betalend lid zijn, wil Spriggs niet zeggen. ,,Dat staat gelijk aan de omzet en dat vinden wij een bedrijfsgeheim.'' Maar dat is niet helemaal waar, want op de site staan ook advertenties. En ook in de e-mails die je wekelijks van schoolbank.nl krijgt als zich nieuwe mensen op jouw scholen hebben aangemeld, staan sinds kort advertenties. Bijvoorbeeld van reisbureaus. Maar volgens Spriggs is schoolbank.nl zeker geen cash cow. ,,Voor ons is het een proeftuin, waarin we nieuwe dingen uitproberen die later misschien interessant zijn voor onze klanten.''

Rosetta heeft nog twee contactsites opgezet: dienstmakkers.nl (vanaf oktober 2002, 94.000 inschrijvingen) en workmates.nl (vanaf maart dit jaar, 30.000 inschrijvingen). Ondertussen probeert het bedrijf ook om schoolbank.nl interessanter te maken. Zo staat daar sinds kort PacMan op, het computerspelletje waar in de jaren tachtig hele generaties aan verslingerd raakten. Ook denkt Spriggs aan een tv-programma over oud-klasgenoten. Hij heeft het tij mee. De generatie dertigers van nu kan geen genoeg krijgen van het recente verleden. Daar weten de makers van tv-programma's als I love the seventies alles van.