Gem:

Met zo'n albumtitel pareert Gem handig de voornaamste kritiek die er op deze plaat mogelijk is. Want er is inderdaad niet veel nieuws onder de zon op Tell Me What's New, het debuut van deze jonge Utrechtse groep, althans, niet veel dat niet ook al te berde is gebracht door Oasis en The Strokes. Maar aangezien deze wijsheid ook op die groepen van toepassing is, kan Gem met deze uitgangspunten wel even vooruit. Want het is wel goed en met stormachtig enthousiasme gedaan, en zolang zulk een onstuimige kwaliteit de basis vormt van de hype die Gem schijnt te omringen, is er niet zoveel aan de hand.

Het is niet toevallig dat Gem eenzelfde soort hype-verschijnselen ondergaat als de Amerikaanse Strokes en het Britse Oasis. De smaakmakende gemeente kan er kennelijk niet genoeg van krijgen, van het soort gitaarrock dat zo ondubbelzinnig op het verleden teruggrijpt dat 't eerder een handige samenvatting van het voorafgaande is. Tel daarbij op dat Julian Casablancas, Liam Gallagher en Gems Maurits Westerik allemaal geweldige rockzangers zijn, van dezelfde tongriem gesneden, en Gem kan zo, brutaalweg, zijn plekje tussen de overduidelijke grote voorbeelden innemen.

Ook hij klinkt hezig, lijzig, schijnbaar pesterig vlak, maar intussen. Zo snijdt hij zich een weg door de voluit staande gitaren, hetgeen al snel een adrenalineverhogende aankleding oplevert. De vraag is dan: is datgene wat aangekleed moet worden de moeite van het opzetten waard? De elf liedjes op Tell Me What's New zijn van het soort dat gaandeweg de charmes blootlegt. Want terwijl aanvankelijk de reserve ten opzichte van het zo overduidelijk geleende geluid overheerst, zeker bij wie niet onmiddellijk voor de grote voorbeelden in katzwijm ligt, komen de kwaliteiten van de songs bij iedere volgende draaibeurt nadrukkelijker bovendrijven.

De stijgende zanglijn in het refrein van `All We Have Is Now' is zo'n simpele vondst, die het nummer zeker voor de duur van het komende festivalseizoen in het geheugen stampt. Het is niet het enige refrein dat zo blijft hangen, want de band heeft goed door hoe je dat middel in moet zetten en snapt bovendien wat je er tussenin moet stoppen om de aandacht te vangen. Die melodische pracht wordt bovendien gebracht met een bijna-overdosis adrenaline en energie, want voor zoiets als een ballad heeft Gem geen tijd. Over de houdbaarheid van deze band kunnen we nog een boom opzetten, maar daar zullen de bandleden zelf te jong en te ongedurig voor zijn. All We Have Is Now, tenslotte. En dat nu wordt 38 minuten lang heel aardig gevuld door dit aanstormende stel jonge honden.

Tell Me What's New

(Excelsior, distr. V2)