Exitstrategie van Londen, Berlijn en Parijs

Het zit de Europese `kampioenen' niet mee. Het bestofte industriepolitieke concept dat de Duitse kanselier en de Franse president van zolder haalden, als exitstrategie voor hun benarde economieën, blijkt in de praktijk minder Europees dan Frans te zijn. Maar had u anders verwacht?

Het jongste echec is Alstom. Voor de energiepoot van het noodlijdende Franse conglomeraat heeft Siemens belangstelling teneinde zich met General Electric te kunnen meten, de Amerikaanse gigant. Tot ongenoegen van het Duitse concern wil Frankrijk Alstom voor eenderde hérnationaliseren.

Niemand gelooft dat de oprechte Europese gezindheid van Frankrijk pas oprecht wordt als niet eerst het Franse belang wordt gediend – behalve Berlijn. Schuldbewust is nog altijd de Duitse nederigheid jegens Frankrijk, dat het Duitse gevoel op zijn beurt nog altijd behendig weet te bespelen.

België snapt hoe je een kampioen creëert. Het Belgische UCB neemt voor 2,3 miljard euro het Britse Celltech over en wordt daarmee een van de grootste biotechnologiebedrijven ter wereld – tussen de Amerikaanse reuzen.

Japan lijkt het `verloren decennium' voorgoed achter zich gelaten te hebben. De economie bloeit. Eindelijk slaat de groei (van de export) over naar de consumptie, die het leeuwendeel van de Japanse economie uitmaakt.

In Duitsland, waar de export eveneens expandeert, is dat niet het geval. Het vertrouwen onder investeerders is nog sterker afgenomen dan werd verwacht. Het land lijkt stuurloos, de staatskas is leeg, de schulden stapelen zich op. Wanhoop regeert.

Net als Duitsland profiteert Japan van de Chinese expansie. Zo groeide de Japanse export naar China vorig jaar met 33 procent, naar de rest van de wereld met 1 procent. Maar wat zijn de gevolgen voor Japan en Duitsland als China afkoelt? In april verminderde de groei van de investeringen tot 34,7 procent – tegen 43,5 procent in maart. Nog is het een afkoeling op z'n Chinees.

In India wordt de grondlegger van India's economische expansie de nieuwe premier. Sonia Gandhi, de partijleider van Italiaanse afkomst die de Congrespartij een onverwachte verkiezingswinst bezorgde, bedankte voor de post.

De 71-jarige Manmohan Singh, die in 1991 als liberaal hervormer de economische groei op gang bracht, kan er nu voor zorgen dat nog meer Indiërs aan de armoe ontsnappen en de middenklasse verder uitdijt – een ontwikkeling waarvan alleen lieden met oogkleppen op beweren dat `de armen niet van de economische groei profitereren'.

Alan Greenspan (78), de Amerikaanse centrale bankier, is door president Bush voorgedragen voor een nieuwe, vijfde termijn van vier jaar. Al drie presidenten heeft hij zien komen en gaan. Zou hij vier of heimelijk vijf ambiëren?

Iraakse toestanden in Nederland. Het ergste wat de Rekenkamer aantrof bij de jongste departementale jaarverslagen is dat het leger munitie en wapens kwijt is, dat wil zeggen: zij weet het niet, het zou kunnen, zei de president. Hoogste tijd voor VN-inspecties.

Deloitte, de accountant van Ahold, is van het boekhoudschandaal wijzer geworden: 50 miljoen euro is de rekening. Toch is Deloitte de beleggers nog altijd een verklaring schuldig waarom het jarenlang de zeggenschap over een Portugese dochter goedkeurde, terwijl Ahold die zeggenschap aantoonbaar niet had – en een sideletter kwam er nooit aan te pas. Wat bewijst dat beleggers in Ahold nog altijd slaapkoppen zijn.

OPEC-ministers komen morgen in Amsterdam bijeen. De druk op het oliekartel om de productie te verhogen wordt almaar groter, niet het minst door regeringen die vrezen voor opstandige weggebruikers met eisen voor accijnsverlaging, zoals in 2000 is gebeurd. Frankrijk en Nederland gingen toen door de knieën, Engeland hield stand, al kwam wel het Britse leger eraan te pas.

De Britse troepen terug uit Irak? 't Zal toch van de benarde premier Blair geen exitstrategie wezen?