Bloemenschilderij

Met tranen in mijn ogen las ik het artikel `In de hoek gesmeten' (Z, 10 april) over het leven van een moeder met een inmiddels 48-jarige schizofrene zoon. Wij kunnen bijna hetzelfde verhaal vertellen. Alleen werden ons gezin in een vroeg stadium opgevangen door een lieve oude psychiater. Huib (1964) was de middelste van vijf kinderen met een bazige oudere zus, een actieve oudere broer en drukke tweelingzusjes kort na hem. In eerste instantie kreeg ook het gezin (vooral de moeder) de schuld van het onaangepaste gedrag dat op de middelbare school begon.

Ik ben lang lid geweest van Ypsilon, maar werd erg verdrietig van de nog akeliger verhalen van andere ouders. Ook onze Huib heeft veel gezworven, en de politie trad elke keer zeer correct op. De langste zwerftocht zonder papieren of geld is via Frankrijk na drie maanden op een bergpas tussen Zwitserland en Italië geëindigd. Onze oudste zoon heeft hem toen teruggehaald.

Uiteindelijk werd Huib na een rit op een gestolen motorfiets zonder helm (en dus een gevaar voor zichzelf) definitief opgenomen in het WA-huis in Utrecht op de gesloten afdeling. Wat hem niet belette om regelmatig weg te lopen. Bijvoorbeeld om zijn zusje te bezoeken die op het Domplein woonde om een sigaretje te roken.

Ook wandelde hij naar huis, waar hij de volgende dag aankwam om bij mij een pannenkoekje te eten. En dan was het heel moeilijk om hem weer terug te brengen. De laatste keer dat hij wegliep, kwam de politie de volgende dag vertellen dat ze hem op het rangeerterrein in Utrecht gevonden hadden, 25 jaar oud.

Nu hebben we er vrede mee, we denken dat hij in een helder moment de juiste beslissing voor zichzelf heeft genomen. Zijn meest positieve bijdrage is dat, door de omgang met zijn ziekte, wij en onze andere kinderen een zeer hechte band hebben gekregen. Ook zie ik dat onze kinderen in hun werk of omgeving openstaan voor anderen die niet zo functioneren zoals je zou verwachten. Mijn moeder had een mooi bloemenschilderij van hem, dat hangt nu bij ons, met de foto waarop hij bezig is dit te maken onder de bewonderende blikken van zusje en vriendinnetje. Hij was toen negen jaar.