Epidemie van dikkerdjes

Dat er te dikke kinderen zijn ziet iedereen. Wie regelmatig een blik op een schoolplein werpt of een buitenlopende klas tegenkomt denkt al snel dat er steeds méér dikke kinderen zijn. Dat is ook zo.

Zembla portretteert er een paar. En het mooist zijn de reacties van de ouders. Manons moeder, bijvoorbeeld, heeft de gezonde eetlust van haar zevenjarige dochter kennelijk lang als voordeel gezien: ,,Manon is een hele makkelijke eter. Ze lust eigenlijk alles wat je haar voorzet. Het is een kwestie van niet kunnen stoppen.'' Eten versterkt de band tussen moeder en kind, laat de camera zien. Beiden zijn dik. Met corrigeren is Manons moeder voorzichtig, want ze is bang dat haar dochter een eetstoornis zal ontwikkelen. Manon ziet het simpel: ,,Ik ben dik omdat ik dik ben geboren en omdat mijn opa en oma me altijd heel veel snoepjes geven.'' Jammer genoeg wordt ze ermee gepest.

In andere gezinnen ligt het ingewikkelder. Andrea's moeder ziet hoe aanwijzingen van dokters en diëtisten niet worden nageleefd. ,,Het leidt tot irritaties. Dagenlang houdt ze zich er aan, maar op een gegeven moment vraagt ze naar meer. Ja, als ze niet wil: het is haar leven.'' Maar de depressie loert.

In Nederland is ongeveer een op de vijf kinderen te dik. In éénkindgezinnen en in de lagere sociaal-economische klassen leven relatief meer dikke kinderen. Sommige kinderen zijn veel te dik. In het programma treden Mürsel (13) en Wesley (15) op. Ze zijn 80 en 138 kilo zwaar. Wesley is bijna tweemaal zo zwaar als zijn ideale gewicht. Hij krijgt, aldus Zembla, als eerste in Nederland een maagband die zijn voedselopnamevermogen inperkt. Een Belgische arts in Dendermonde `doet' jaarlijks al drie Nederlandse jongeren: ,,Wij schatten de gevaren anders in. Een operatie is minder gevaarlijk dan langdurig overgewicht.''

Ergens in de jaren tachtig is de Nederlandse overgewichtepidemie onder kinderen begonnen. In navolging van de Verenigde Staten en Groot-Brittannië. Het is een combinatie van te veel eten en te weinig bewegen. En het is een vicieuze cirkel. Mürsel voetbalde vroeger, maar werd toch dikker. Zijn vader: ,,Toen ging hij steeds langzamer lopen.'' En het voetballen hield op. Voor Manon geldt hetzelfde: ze wordt gepest, blijft binnen en zit daar stil.

Zembla: Dikke kinderen. Ned 3. 21.17-22.55u.