Alstom helpt Sarkozy

De overeenkomst tussen Parijs en Brussel om het Franse conglomeraat Alstom te redden kent een duidelijke winnaar en tal van mogelijke verliezers. Die winnaar heet Nicolas Sarkozy.

De nieuwe Franse minister van Financiën heeft zijn kaarten meesterlijk uitgespeeld. Sarkozy legde de Europese commissaris Mededingingszaken Monti twee onaangename opties ter redding van de machinebouwer voor.

De eerste was een verkoop van Alstoms divisie voor gasturbines aan het Duitse Siemens, een stap die de concurrentie in die sector zeer waarschijnlijk had geschaad. De tweede was het betrekken van het Franse staatsbedrijf voor kernenergie Areva bij een reddingsoperatie. Dat zou neerkomen op openlijke staatssteun.

Tegen deze achtergrond moet Sarkozy's derde optie er buitengewoon aantrekkelijk hebben uitgezien. De staat, en daarmee ook de Franse banken, zullen de uitstaande schulden van Alstom omzetten in aandelen. Daardoor moet het concern, in samenhang met een claimemissie en enige kleinere belangenverkopen, het hoofd boven water kunnen houden. Et voilà – Sarkozy heeft zijn politieke doel bereikt: het bedrijf blijft in Franse handen en zal niet worden opgebroken. Dit alles zal de presidentiële ambities van Sarkozy geen kwaad doen.

Als Alstom inderdaad kan overleven, zouden er buiten het teleurgestelde Siemens weinig verliezers zijn. De banken en de Franse overheid zouden winst boeken op hun nieuwe aandelen. Zelfs de huidige aandeelhouders zouden er mettertijd positief uit springen. De marktwaarde van Alstom van 1,5 miljard euro bedraagt ruwweg een tiende van zijn omzet. Als het concern er weer bovenop komt, moet het in waarde kunnen stijgen.

De voornaamste zorg is dat Alstom zich van crisis naar crisis zal blijven voortslepen. Ook al heeft topman Patrick Kron de interne controle verscherpt, het is niet zeker of hij greep kan krijgen op het uitgebreide conglomeraat. Als Alstom zijn nieuwe aandelenkapitaal er doorheen draait, is maar al te duidelijk wie de verliezers zijn.

Monti zou worden gekritiseerd wegens het in leven houden van een ten dode opgeschreven bedrijf. De banken zouden zichzelf verwijten de schulden van Alstom in aandelen te hebben omgezet. De huidige aandeelhouders zouden hun geld kwijt zijn. En het falen van het dirigisme zou de zaak van het Franse kapitalisme niet ten goede komen. Toch hoeft Sarkozy daar niet noodzakelijkerwijs onder te lijden – als hij de gebeurtenissen maar kan gadeslaan vanuit het pluche van het Elysée.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.