Wilson zingt met balsemende stem

Wel vijf woorden Nederlands spreekt Cassandra Wilson. Dat is bar weinig voor iemand die regelmatig in ons land optreedt en zegt ieder bezoek aan te grijpen voor een vocabulaire-injectie. En dan is één van die vijf woorden ook nog de locatie waar ze gisteren optrad: Utreggggt. In de mond van de zangeres verandert de plaatsnaam in het geluid van scheurend papier. Maar dan wel uitermate prijzig, dik, handgeschept papier.

Voor dat staaltje gutturaal entertainment hoeft Wilson niet eens naar het puntje van haar tenen. De zangeres haalt met gemak een diepte waar zelfs Barry White versteld van zou staan. En haar voeten had ze al bij het begin van het tweede liedje bevrijd van hoge hakken. In een staat van totale ontspanning drentelde, huppelde en dribbelde ze over het podium.

Heel Vredenburg was gisteren uitgenodigd op een intiem zomers tuinfeestje waar de gastvrouw – een meisje van bijna vijftig in een flodderjurkje – minstens net zoveel lol leek te hebben als de gasten. In het rode licht van de bühnelampen was het permanent vijf uur 's middags. De sfeer hing anderhalf uur lang ergens tussen feestelijk en loom – de prettige staat tussen dat tweede en derde glaasje sangría.

Ook muzikaal gelden er voor Wilson andere regels. De liedjes uit het American Songbook behoren wel tot haar repertoire maar zeker niet tot haar favorieten. Op haar laatste album, Glamoured, rijgt ze Willie Nelson, Abbey Lincoln, Muddy Waters en Bob Dylan aaneen. Voor dit concert kwamen Sting en Prince voorbij, maar greep ze vooral terug op het Deep South-geluid van het warmbloedige Belly of the Sun. Gewikkeld in een losjes geweven bluesdekentje van mondharmonica, gitaar, bas en percussie likte haar alt langs de noten met een bijna luie timing. In echt kleine bezettingen – Wilson zelf op gitaar met een enkele cajon ter begeleiding – kwam dat volle, donkerbruine geluid helemaal goed tot zijn recht. Het maakt nieuwsgierig naar hoe Wilson a capella zou klinken.

De geluidstechnici hadden zich dat blijkbaar niet afgevraagd. Want de enige smet op dit verder balsemende concert was de galm die af en toe uit Wilsons microfoon kwam. Alsof haar stem te klein zou zijn voor Vredenburg. Dat zouden ze in Utreggggt toch beter moeten weten.

Concert: Cassandra Wilson. Gehoord: 17/5 Vredenburg, Utrecht.