Syndroom van Down 4

Toen ik 20 jaar geleden zwanger was, werkte ik als verloskundige in een academisch ziekenhuis, waar toen in het kader van een breed opgezet onderzoek aan alle zwangeren bij een zwangerschapsduur van 16 weken een afp-onderzoek werd aangeboden; een verhoogde waarde correleerde met een hogere kans op een kindje met een open rug.

Ook ik liet, zonder er bewust bij na te denken, een buisje bloed afnemen bij 16 weken. Toen ik enkele dagen later hoorde dat het afp-gehalte in mijn bloed grensverhoogd was, realiseerde ik me pas dat ik dit helemaal niet had willen weten. Ik wilde namelijk geen zwangerschapsonderbreking bij een afwijkend kind; niet uit religieuze overwegingen, maar om de door Paul Cobben zo mooi verwoorde reden dat ik naar mijn mening die keuze niet kon maken voor mijn kind. Gelukkig bleek bij herhaling van de test en een uitgebreide echo dat er niets aan de hand was en beviel ik na een verder ongestoorde zwangerschap van een gezonde zoon. Hoewel dit bloedonderzoek op vrijwillige basis plaatsvond, kan ik me niet herinneren dat zwangeren dit ooit weigerden.

Ik, als verloskundige die zelf ook bij andere zwangeren deze bloedtest afnam, had niet voldoende bij de consequenties van deze screening stilgestaan. Zullen zwangeren die geen verloskundige of medische achtergrond hebben, daar beter bij stilstaan? Ik vrees van niet.