Syndroom van Down 3

Het verbaast mij dat in het artikel van Cobben nergens wordt vermeld dat er sterke verschillen zijn in de ernst van het Downsyndroom bij mensen. De zoon van de heer Cobben is kennelijk een relatief licht geval van Downsyndroom. Zijn ouders zijn gelukkig met dit kind en kunnen er onder meer redelijk mee communiceren.

Mijn inmiddels overleden zus was een zwaar geval van Downsyndroom en daar zijn er ook grote aantallen van. Geen enkele vorm van `geestelijke' communicatie is mogelijk De betrokkenen zijn zich niet van hun bestaan op aarde bewust en zij moeten hun hele leven in instellingen verpleegd worden.

Als kind ben ik vele malen met mijn ouders mee geweest naar de instellingen waar mijn zus werd verpleegd. Uiteraard heeft dit op mij een onuitwisbare indruk gemaakt. Ik heb naast de zware gevallen van Downsyndroom zalen gezien met kinderen met diverse afwijkingen, onder meer waterhoofden, die als kasplantjes in

leven moeten worden gehouden.

Ik kan u met grote overtuiging meedelen dat mijn ouders groot leed bespaard zou zijn gebleven, als het Downsyndroom toen in een eerste fase van de zwangerschap ontdekt had kunnen worden en abortus mogelijk zou zijn geweest. Echter, in 1941 was dit al helemaal geen optie.