Liefde

La Gazzetta dello Sport ruimt elke dag een pagina of zeven in voor de Ronde van Italië. Dit weet ik van de vrolijk keuvelende VRT-verslaggever ter plekke, die uit de roze krant citeert alsof het de bijbel is. Informatie, vluchtig maar toch belangrijk, bijvoorbeeld: Petacchi (of was het Cipollini?) heeft zich een Bentley aangeschaft met een cilinderinhoud van zes liter. Soms hoor ik alarmerend nieuws. De Italiaanse politie heeft in het onderzoek naar de dood van Marco Pantani behalve vier drugsdealers ook zijn laatste liefde verhoord, een Russische. Deze verklaarde dat de kranten een fors bedrag zouden overhebben voor haar verhaal: `Wat ik niet allemaal heb meegemaakt met hem'.

Of de Russische (haar naam is me ontschoten) armlastig is, kwam ik niet te weten. Ik hoop eigenlijk van niet. Aan de ene kant maakt haar uitspraak nieuwsgierig, aan de andere kant heb ik mijn handen nog vol aan het verhaal van Christina Jonsson (zes jaar Pantani). Vorige week citeerde ik gulhartig uit een interview met deze Deense, en ik denk dat het verstandig is daar nog even mee door te gaan.

Gesloopt door zijn depressies, zijn cocaïneverslaving, en zijn paranoia (hij dacht voortdurend dat zij hem bedroog), vluchtte zij van hem weg in de zomer van 2003. Om haar adem terug te vinden, om af te studeren aan de kunstacademie van Ravenna, om af te kicken van Pantani in de hoop ooit weer bij hem terug te keren.

,,Ik had mezelf tot taak gesteld hem te redden; die hoop heeft hij me nooit afgepakt.''

Christina Jonsson verklaart Marco's (door cocaïne versterkte) paranoia: ,,Ik denk dat een beroepsrenner dat sowieso wordt.'' Ze doelt op de onaangekondigde, soms nachtelijke dopingcontroles. ,,Ik heb gezien wat dat is. De renners worden behandeld als criminelen, dáár worden ze zo paranoïde van.'' Het dopingprobleem weet ze trouwens heel knap samen te vatten. ,,Sporters gebruiken doping omdat ze beter willen presteren, en ze willen beter presteren omdat ze de mensen willen doen dromen. Spektakel is emotie, en emotie is kassa, al de rest is hypocrisie.'' En: ,,Wat wil dat trouwens zeggen, doping gebruiken? Producten nemen die op de lijst van verboden middelen staan? Maar wie bepaalt wat er op die lijst staat, en waarom?''

Over de schijnheiligheid van de omerta: ,,Die druk, dat zwijgen ook, dát kon Marco op den duur niet meer verdragen. Hij nam risico's voor de anderen, en daar leed hij onder. Nu weet ik dat.''

En dit zijn de woorden die de tifosi tot razernij brachten. Want tifosi zijn ook niet tuk op waarheid: ,,In de koelkast stond altijd een hermetisch gesloten doos. Wat daar precies in zat daar wilde hij niet over praten, en dat respecteerde ik: het was zijn leven. Soms hield ik zijn arm vast als hij zich inspoot, dat was alles.''

Ik zie het koppel zitten op de rand van het bed. Zij houdt zijn arm vast, hij spuit. Geen woord valt in de windstille avond. Marco gaat liggen, zij ruimt de troep op. Wat anders dan liefde is dit?

    • Peter Winnen