Handelaar in schimmige wereld

Willem Endstra, die gisteren werd geliquideerd, probeerde tot zondag in anonimiteit aan zijn vastgoedimperium te bouwen.

Het was een van de spaarzame keren dat hij in de openbaarheid trad en tevens de laatste keer. Afgelopen zondag ontkende de Amsterdamse vastgoedhandelaar Willem Endstra op televisie bij collega-ondernemer Harry Mens stellig de beschuldigingen van de afgelopen veertien jaar als zou hij geld van criminelen witwassen. Die verhalen van het openbaar ministerie, dat was ,,volstrekte lariekoek'', zei hij. Gisteren werd hij op 51-jarige leeftijd bij het verlaten van zijn kantoor aan de Apollolaan doodgeschoten. Hij was op weg naar zijn een tiental meters verderop geparkeerde gepantserde BMW.

Willem Endstra werd groot in het vastgoed. Op zijn kantooradres aan de Apollolaan 109 staan tientallen BV's geregistreerd, waaronder Convoy Vastgoed. In die vennootschap zitten ruim 65 objecten, voornamelijk in Amsterdam-Zuid. Maar naast deze voornamelijk kapitale panden in Amsterdam was hij ook in de rest van het land actief. Zo participeerde hij ooit in de Euromast, is hij met zakenpartner Klaas Hummel eigenaar van verschillende bungalowparken, zoals Port Zélande, en onlangs kocht hij voor een aantal Zwitserse partijen en een Antilliaanse partij het prestigieuze Kurhaus in Scheveningen.

Willem Alexander Arnold Peter Minne Endstra is de zoon van Minne Endstra. Zijn vader maakte zijn fortuin met Armita Nederland, een groothandel in spoorwegwagons, waarmee hij vooral handel dreef met Oost-Europa. Willem ging als zestienjarige in dit bedrijf werken, dat hij later met zijn broer Haico voortzette. Het bordje `Armita-Nederland B.V., verhuur van spoorweg-ketelwagens' prijkt nog aan de muur. In de avonduren volgde hij met succes een studie rechten aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en begon ook voorzichtig met de handel in vastgoed.

Naar mate zijn bedrijf Convoy Vastgoed groter werd, steeg zijn bekendheid doordat verhalen opdoken over zijn betrokkenheid bij de misdaad. De dag voor zijn dood verklaarde Endstra dat de politie na veertien jaar onderzoek had moeten constateren dat er ,,misschien wel niks mis was met deze persoon''. Tot zijn televisieoptreden van zondag opereerde hij het liefst in de anonimiteit.

In 1992 verdacht justitie hem van het wisselen van geld voor een xtc-bende. Enkele kopstukken kregen gevangenisstraffen, één wist te ontsnappen en werd geliquideerd. Endstra hoefde na jaren gesteggel met justitie niet voor de rechter te komen. In de jaren daarna bleef justitie de handel en wandel van Endstra onderzoeken, zonder dat dit ooit tot resultaat leidde.

In 1995 dook zijn naam weer op in een groot onderzoek naar een internationale hasjbende, die handelde via een vennootschap met de naam Finoren. Daar kwam Endstra weer in beeld. Hij was eigenaar geweest van de BV, voerde nog de administratie, maar had de BV een paar maanden eerder doorverkocht. Hij ging weer vrijuit.

Ondertussen dijde zijn vastgoedimperium uit, ook in het buitenland. Zo bouwde hij rond 2002 samen met René Coltof aan een imposante portefeuille van ruim tweeduizend vakantiehuisjes, onder andere aan het meer van Lugano, het Lago Maggiore en het Comomeer in Italië. Volgens Coltof gebeurt dat samen met Paolo Berlusconi, de broer van de Italiaanse premier. Coltof zei in december 2002 in een interview met het maandblad Quote: ,,Aan het Comomeer verrijzen nu tweehonderd appartementen, terwijl je daar normaal helemaal niks mag bouwen! Dan merk je het voordeel van Berlusconi. Hahahaha! Dat mag niet, he? Nou ja, dat is Forza Italia. Veel burgemeesters zijn ook van die partij. Het helpt dan als ze een telefoontje van Berlusconi krijgen.''

Het jaar 2002 was voor Endstra publicitair een ramp. Topcrimineel Mieremet bestempelde hem in een interview als de ,,bankier van de onderwereld'', die samen met Heineken-ontvoerder Holleeder zou optreden. Endstra ontkende wederom alle aantijgingen, zelfs toen het tijdschrift Quote hetzelfde jaar een foto publiceerde waarop Endstra keuvelend op een bankje met Holleeder te zien is. Over die foto zei hij zondag: ,,Hij zat op een bankje voor mijn kantoor. Hij is ook een publieke figuur in Amsterdam die je daar overal tegenkomt.''

Vlak bij dat bankje waar hij zijn anonimiteit verloor, werd hij gisteren vermoord.