Klein Zwitserland teert op lang vervlogen hockeytijden

De finale van de play-offs bij de hockeymannen gaat tussen Bloemendaal en Amsterdam dat zaterdag ook zijn tweede duel tegen KZ won.

Ooit was Klein Zwitserland een onverslaanbare hockeygrootmacht. Van 1977 tot en met 1984 werden de mannen van de roemruchte club acht maal op rij landskampioen. Het boegbeeld van de ploeg was Ties Kruize. In 1981 maakte hij een record aantal van elf doelpunten in één wedstrijd. Breda was toen het willige slachtoffer. Kruize was tot voor kort voorzitter van de Haagse club. De sportieve successen bleven onder zijn voorzitterschap echter uit.

Sinds 1984 wil het niet meer lukken om kampioen van Nederland te worden. Ook afgelopen weekeinde ging het mis. Tegen Amsterdam werd in de halve finale twee maal op rij verloren. In de uitwedstijd werd vorige week met 3-2 verloren. Zaterdag verloor Klein Zwitserland op eigen veld met 4-3. De eind van het seizoen vertrekkende coach van Amsterdam Jim Irvine had ,,een tactisch interessant duel gezien met twee ploegen die elkaar weinig ontliepen''.

Waarschijnlijk wilde de Australiër beleefd zijn tegenover de verliezende halve finalist. Het kwaliteitsverschil was groot. Amsterdam nam door doelpunten van Timo Bruinsma en Marten Eikelenboom binnen twaalf minuten een 2-0 voorsprong. De ploeg speelde compact en gedisciplineerd en heeft in Eikelenboom een speler van wereldklasse. De gedrevenheid en het tactisch en technisch vermogen van de Amsterdam-spits zijn een genot om naar te kijken.

Dankzij de individuele klasse van Taeke Taekema wist KZ in de eerste helft nog gelijk te maken. Max Caldas scoorde uit de rebound van een snoeiharde corner van Taekema. Tien minuten later wist Taekema het doel rechtstreeks te vinden door opnieuw een strafcorner te benutten. Op een paar kleine kansjes na was de aanval van KZ verder kansloos tegen de solide Amsterdamse verdediging.

Amsterdam eindigde in de reguliere competitie achter HCKZ. Het team kwam langzaam op dreef dit seizoen, maar is nu een geoliede machine. In de blessuretijd van de eerste helft leken de Amsterdammers de wedstrijd al te beslissen. Scheidsrechter Elders keurde een doelpunt van Sander van der Weide in eerste instantie goed, maar hij bleek de bal met de voet geraakt te hebben, waardoor er met gelijke stand gerust kon worden.

Na een doelpunt uit een stafcorner van Amsterdammer Robin de Vries zat de wedstrijd vanaf de 43ste minuut `op slot'. Ook de tijdstraf van tien minuten die Timo Bruinsma kreeg na een harde overtreding, kon KZ niet terugbrengen in de wedstrijd. De Amsterdammers wisten zelfs met tien man nog een keer te scoren, via Oene van Brunschot. Het doelpunt in blessuretijd van KZ was slecht van belang voor de statistieken.

Na afloop zaten de Hagenaars er geslagen bij. KZ-aanvaller Sander Dreesmann had geen idee waarom de finale niet was bereikt. ,,Als we zouden weten waar het aan ligt, hadden we nu niet met lege handen gestaan. Ik vond de speelstijl van Amsterdam wel laf. Wanneer je als team zoveel individuele kwaliteit in huis hebt, snap ik niet dat je zo verdedigend speelt. Eigenlijk zouden ze het spel moeten dicteren. Maar ja, ze staan net als vorig seizoen wel weer in de finale.''

Bondscoach Terry Walsh zal niet onder de indruk geraakt zijn van het spel van Dreesmann. De spits kon geen potten breken tegen de Amsterdamse verdediging. Dreesmann maakte in de loop van dit seizoen een sterke periode door. Alleen op het moment dat het er op aan kwam, wilde het niet lukken.

Bij de andere halve finale tussen Oranje Zwart en Bloemendaal vormde een gele kaart wél het omslagpunt in de wedstrijd. OZ-speler Paul Maas werd acht minuten voor rust van het veld gestuurd. De Eindhovenaren hadden op dat moment door een doelpunt van Xavier Reckingen een voorsprong.

De eerste twintig minuten waren de mannen van OZ superieur. Na de uitsluiting van Maas wist Bloemendaal door doelpunten van Lars Stalling en Okke Mönking nog voor rust op voorsprong te komen. In de tweede helft bleef Bloemendaal als sterk collectief opereren. De vele kansen werden alleen niet benut. Door een strafcorner van Reckingen wist OZ alsnog een verlenging af te dwingen. Martijn van Hasselt maakte in de laatste minuut van de eerste verlenging de golden goal. Hierdoor spelen de Bloemendalers op Hemelvaartsdag het eerste finaleduel thuis tegen Amsterdam.

EMHC degradeerde na één seizoen weer uit de hoofdklasse. Tilburg was in de onderlinge promotie-degradatie-wedstrijden tweemaal te sterk.