Busjongeren

Er staat een bus in het park. De Buzz. Jongerenwerkers hebben een afgedankte bus van lijn 21 omgebouwd tot een mobiel tienercentrum. De bus is kleurrijk beschilderd. Er is koffie, thee en limonade aan boord. Kort nadat de bus naast het trapveldje in het Amsterdamse Gerbrandypark is geparkeerd, wordt hij bestormd door tientallen kinderen. De jongerenwerkers Ietje van Voornveld en Kais Bouanani schenken bekers vol en delen spelletjes uit. In de stoelen hangen meisjes achter een dambord en maken ruzie. Jongerenwerker Kais roept hen tot de orde. Collega Ietje vult strippenkaarten in. Deelname is gratis. Wie iets heeft geleend en het daarna weer terugbrengt, krijgt een stempel op deze kaart. Vijftien stempels is goed voor een uitstapje met de bus naar het strand of naar de Amsterdam Arena.

Daar is wethouder Anton Ederveen van stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer. Hij legt uit dat de jongeren in Slotermeer al jaren vragen om een jongerencentrum. Voor de bouw is weinig ruimte. De beste locatie is dit park, maar dat maakt deel uit van de gemeentelijke hoofdgroenstructuur en daar mag niet gebouwd worden. Er zijn nu wel plannen voor de bouw van een jongerenhonk elders. Tot die tijd is de Buzz een goed alternatief in deze kinderrijke buurt. De stadsdeelwethouder spreekt van een gouden greep. Hij belooft dat ook als er een jongerencentrum staat, de bus zal blijven.

De Buzz is twee weken geleden geopend. Drie middagen per week staat hij in het Gerbrandypark. In tien dagen hebben zich tweehonderd kinderen aangemeld. De bezoekers zijn enthousiast. Je zit hier altijd warm en er is iets te drinken, zeggen Naim en Achmed. En als de bus er staat, is er geen ruzie tussen grote en kleinere kinderen bij het voetballen, zeggen Abdoellah en Mohamed. Zij zijn er al voor de derde keer. Ook Sofyan El-Haddouchi komt binnen. Hij heeft meegeholpen om handtekeningen te verzamelen voor de komst van een tienercentrum. Hij is nu vrijwilliger in de bus. Een tienercentrum is nodig omdat wij ons vervelen en wie zich verveelt gaat dingen slopen en andere mensen hoofdpijn bezorgen. Zo is dat, zegt jongerenwerker Kais, rottigheid komt voort uit verveling. Ook de thuissituatie speelt een rol. Vooral jongens uit grote gezinnen ontvluchten de onrust thuis en gaan naar buiten. Daar hangen ze dan rond.

Sofyan laat de Geuzenmeerkrant zien, een blad voor en door jongeren. Daarin onder meer een verslag van een geslaagde rollatorrace voor `rotjongens' om eens in de schoenen van ouderen te staan, en ook een vraaggesprek met de wijkagent. Die maakt geregeld een praatje met de jongeren maar hij heeft ook wel eens te maken met nachtelijk geschreeuw en vernielingen.

Ietje van Voornveld keert terug van het trapveldje. Ze vertelt aan Kais dat iemand zijn buskaart kwijt is. Ze gaat hem niet meteen een nieuwe geven, laat hem eerst goed zoeken naar de oude. Kais is het er helemaal mee eens. Kinderen moeten leren zich ergens verantwoordelijk voor te voelen.