Zonder mannen

Mannen worden overbodig. Spunk-columnist Renske de Greef (20) zou ze wel missen. Vooral hun oksels.

In Japan is onderzoek gedaan naar de misbaarheid van mannen. Die is totaal en overheersend. Twee meisjesmuizen hebben een liefdesbaby gekregen zonder hulp van een mannenmuis. Het was wel even priegelen en jongleren met hormonen, maar ze speelden het wel klaar. De man gaat uitsterven. We hebben hem niet meer nodig.

Hoe zou dat er uit zien, een manloze wereld? Ten eerste moeten we natuurlijk één viriele man overhouden die de hele tijd in een kamertje moet masturberen. Maar dan ook echt de hele dag, achter elkaar, keer na keer, kwak na kwak. En het liefst een neger, dan krijgen we een wereld vol chocoladetinten. Misschien is het beter om een schip vol masturbeermannen over te houden, om ziektes, erfelijke foutjes en saaiheid (wat lijkt-ie op zijn vader...) tegen te gaan. Vervelend is wel dat we onze baby's moeten afmaken, als het jongetjes zijn. Die moeten dan door de gehaktmachine en worden verwerkt tot kattenvoer. Eén minpuntje van mijn vrouwenmaatschappij is bij deze dus al geboren, want ik ben een keiharde ijskoude tante behalve als er iets zieligs gebeurt.

Sowieso moet iedereen lesbisch worden. Dat is een vereiste. Dit heeft voordelen: lekker zacht in bed, invoelend en je kunt met ze naar RTL Boulevard kijken. Meisjes kunnen je haar vlechten, je benen harsen en drinken ook cappuccino. Ze lachen hoog en lief, vinden het leuk om ,,ook nog even dat winkeltje te doen'' en huilen mee bij The Lion King. Je weet wel, als die papa doodgaat en hij zo alleen is.

Ik zou mannengeurtjes wel gaan missen. Die kleffe oksel in de ochtend. Je denkt dat je liever zonder door het leven gaat, maar je zult naar die penetrante, zilte zweetlucht gaan verlangen. Maar er komen natuurlijk producten op de markt, deodoranten en parfums, die als enige doel hebben stinkende mannenferomonen te verspreiden. Een paar spuitjes over je lesbische liefdes- en levenspartner en je kunt weer als vanouds met je neus een stinkende oksel in.

Ik zou misschien het dominante en denigrerende gaan missen, mijn slachtofferrol, het gekwetste hertje versus de gemene leeuw, het botte, koele, klinische. Maar we kunnen afspreken dat er bepaalde dagen zijn dat alle vrouwen wier naam met een bepaalde letter begint zich de hele dag totaal arrogant en bot moeten gedragen. Seksistische dingen roepen, in kontjes knijpen, hard, en zich laatdunkend uitlaten over de prestaties van anderen.

Ik zou bepaalde lichaamsdelen gaan missen. Maar we zouden een soort vernieuwde Billy de Hengst op de markt kunnen brengen. Eentje met een dildo vastgeplakt op zijn rug. ,,Nu voor elke slaapkamer: Billy. Berijd hem zelf.''

Een vrouwenmaatschappij zou wel betekenen dat er alleen maar vrouwen zouden zijn. Alleen maar vrouwen, overal vrouwen, bij de supermarkt: vrouwen in de rij, bij de schappen, bij de kassa, die de vakken vullen, vrouwen in pak, kleine meisjes, meisjesbaby's, rokken, benen, borsten, billen. De wereld als een feestje waar alleen maar vrouwen zijn uitgenodigd. Dat zijn altijd kutfeesten.

We zouden zo sneu zijn. Als ik in bed lig en ik kijk naar mijn lesbische levens- en liefdespartner, rijdend op Billy, geurend naar mannenoksel, schuurpapier tegen haar kin aan wrijvend en luisterend naar een bandje met een zware, hijgende mannenstem, dan is het duidelijk wat wij missen. Wij missen de man. Zeg nou zelf, wat heeft het nog voor zin om RTL Boulevard met je vriendin te kijken zonder Beau en Albert? Mannen zijn onmisbaar. We missen cynische humor, goedkeurende knikjes, een harde lach, die spier bij de mannenheup, homo's, brallerige opschepperij, atletische hoogspringers, rust, no-nonsense. Wij kunnen niet zonder. We willen hoekig, harig, hard. Als een tikkel. Van buiten hard, van binnen zacht. Of andersom. Alles mag.

Meer: www.spunk.nl

    • Renske de Greef