Column

Onthoofden

Bush heeft Irak verlost van de mensonterende praktijken van Saddam. Ik zie op elkaar gestapelde blote mannen in de Abu Ghraib-gevangenis in Irak en lees dat de heren elkaar oraal moesten bevredigen. In elk geval moest de pielemuis in de mond worden genomen.

,,Dat is in die islamitische cultuur heel vernederend'', sprak een woordvoerder van het Amerikaanse leger. Goeie tekst. Dus ik moet het als atheïst wel aankunnen? Is het voor mij minder erg?

Het was een beschaafd weekje. De mensheid toont zich van haar beste kant. Allereerst was ik erg blij met de details van de moord op Maja. Twintig minuten was Goran bezig om de bakvis te wurgen. Twintig minuten! Wat een amateur. Inmiddels heeft hij op het internet kunnen zien dat het allemaal veel sneller kan. Een scherp mes is het enige dat je nodig hebt.

In hetzelfde Journaal zag ik lachende Palestijnen triomfantelijk met Israëlische lichaamsdelen zwaaien. Schijnt ook heel vernederend te zijn: dat een ander met jouw handje wuift.

In de Noordoostpolder moesten Afrikaanse asielzoeksters seksuele handelingen met honden verrichten. Lijkt me niet leuk. Hoewel je daar natuurlijk ook weer gradaties in hebt. Labrador beffen is minder traumatisch dan pitbull pijpen. Wat was de godsdienst van die asielzoeksters? Waren de honden besneden?

Ondertussen begrijp ik ook dat het dorpje waar deze verschrikkingen plaatsvonden streng christelijk is. Wat wil God daar mee zeggen? Waarom juist daar? Hebben er ook op zondag perverse handelingen plaatsgevonden? Dat maakt de zonde dubbel erg. Ik begrijp dus dat er mensen zijn die opgewonden raken van een vrouw met een keeshond. Of mij dat schokt? Ja!

Ik was sowieso nogal in de war deze week. Niet door mevrouw Peijs, die zomaar opeens elfduizend euro gemeenschapsgeld moest terugstorten. En ook niet door het parlement, dat dit vrolijk laat passeren. Ik heb het over de Kamerleden die op dit moment in het land zijn. Ik begrijp dat de meeste parlementariërs met hun partners op kosten van de gemeente Taiwan van een lekker reisje snoepen. Op het vliegveld staat een afhaalchinees en die laat hen alle hoeken van dit gehucht zien. Ik begrijp dat dit niet het eerste reisje van onze volksvertegenwoordigers is.

Geert Wilders, die rechtse Mozart van de VVD, was ook al een keer met zijn vrouw naar Taiwan geweest. En daar was ik door geschokt. Niet dat hij zich laat fêteren door de Taiwanese wapenmaffia, maar dat hij een vrouw heeft. Ik heb het over die gozer die ooit bij het uitruimen van het gootsteenkastje een fles bleekwater op zijn kop gehad heeft en nu met een gehandicapt kapsel door het leven moet. Ik had die man altijd aangezien voor een supernicht. Er is toch geen vrouw die iets wil met een man die vrijwillig met een paar deciliter waterstofperoxide en een rukwindföhn met windkracht twaalf zijn haar doet?

Hoe zal dat gaan in huize Wilders? Ik heb wel een beeld: mevrouw Wilders lakt haar nagels en hoort hem onderhand frunniken in de badkamer. Hij moet goed opletten dat de onderkant van zijn haren donker blijft, dus hij staat met het bleekmiddel in zijn haar een half uur op zijn handen voor de spiegel. Straks is hij klaar met zijn kapsel en dan kunnen de Wildertjes er weer een week tegenaan. Mevrouw Wilders heeft een keer tegen een vriendin gezegd: ,,Soms lijkt het net of ik het met een poedel doe! En op moederdag blaft hij zacht in bed. Zo lief!''

De vriendin vroeg zich af waarom Geert zo extreem fel tegen hoofddoekjes is. Als iemand toe is aan een schaamlap om zijn carnavalskapsel...

Bij ons thuis zijn we echt geschokt. Geert Wilders heeft een vrouw. Dan zullen Albert Verlinde en Jos Brink ook wel met twee blonde mokkels wonen. Ik heb het voorzichtig aan mijn vrouw gevraagd. Wat zij zou doen als ik ook een creatief kapsel zou nemen. Ze keek meer dan bedenkelijk en sprak toen streng: ,,Kijk maar op internet. Ik doe het op zijn Irakees. Snel en efficiënt. En daarna zwaai ik met je geblondeerde kop triomfantelijk door de buurt!''

Wat ik toen gedaan heb? Troost gezocht bij de hond.