Komt tijd, komt taart

Achter de rug van architect Cuypers eet Joep Habets een taartje.

Architect Cuypers is een van de 202 landgenoten die prijken op de groslijst van 200 die kans maken op de verkiezing tot `grootste Nederlander aller tijden'. Reden om onmiddellijk af te reizen naar Roermond, de thuisbasis van de held van de bakstenen neo-stijlen. Een wat onbezonnen daad, want hoe vier je daar geheel onvoorbereid op passende wijze zijn nominatie? Komt tijd, komt taart. Achter het standbeeld van Cuypers aan de voet van de door hem gerestaureerde Munsterkerk ontwaar ik een aantrekkelijk ogende patisserie. We gaan Cuypers eren met het eten van een taartje.

Roermond heeft meer grote zonen. De patissier van Onder de Bogen etaleert met trots zijn bekers en oorkonden. Hij is winnaar van de Dutch Pastry Award 2000, won ooit de Dessert Trophee en de Gouden IJscoupe en hij is lid van het Nederlands Patisserie Team. We nemen plaats in het Café de Thé dat de sfeer van een huiskamer biedt. De thee wordt gezet met Spa blauw, lees ik op de kaart, en de koffie met emotie. Er is een ruime keuze uit vele theesoorten van het huis Thieme, witte, groene, zwarte en oolong. De thee wordt geserveerd op een houten plateautje, met een zandlopertje om de thee precies lang genoeg te laten trekken. De thee hangt in een zeefje in het glas. Er zit een kaartje bij met informatie over de gekozen thee. Wie een Aziatische thé complet bestelt krijgt de thee in een Japans gietijzeren potje gepresenteerd op een handgemaakt dienblaadje met mondgeblazen theekommetjes.

In deze precieuze context – alleen de piercings van de meisjes in de bediening passen niet helemaal bij de ambiance – valt het taartjes eten tegen. Er is vroeg op de zaterdagmiddag maar weinig keus. De kersenvlaai met chocoladeschaafsel biedt weinig patisseriële opwinding. De peer-amandelvlaai met gebrand schuim is in elk geval niet alledaags en heeft een subtiele, bijzondere smaak.

Toch moet het beter kunnen. We trekken naar Amsterdam, de andere stad waar de sporen van Cuypers nog ruimschoots zijn te vinden. Daar opende Pompadour in de Kerkstraat onlangs zijn tweede zaak. Verwacht je in de eerste zaak dat Madame de Pompadour elk moment zelf kan binnenstappen, de nieuwe lunchroom is strak eigentijds.

De taartjes ogen en smaken hier spectaculairder dan in Roermond. Ze zijn gemaakt in de Franse patisseriestijl, een tikje gekunsteld wellicht, maar smaakrijk, machtig en vooral mooi. Het zal toch niet zo zijn dat boven de grote rivieren betere taartjes te eten zijn dan in het Bourgondische zuiden? De aanwezigheid van een Belgische banketbakker verklaart veel.

Zonder iets aan de taartjes af te doen, de echte verrassing is de het potje `chocolade caraïbe' dat Pompadour serveert in de grootse stijl van de Parijse salons de chocolat. Wat is wat je doorgaans als warme chocolademelk krijgt geserveerd armetierig en onbeduidend vergeleken met deze rijke en vorstelijk geurende drank.

Op de hoek van de straat kun je nog even een blik werpen op het Rijksmuseum van architect Cuypers, dat ligt op een baksteenworp afstand.

Patisserie Onder de Boogen,

Graaf Gerardstraat 1, Roermond.

Patisserie Pompadour, Huidenstraat 12 & Kerkstraat 148, Amsterdam.