Dandy-nostalgie

In de jaren tachtig gaven muziekcritici graag bijnamen. Prince was `His Purple Highness' en de Britse zanger Morrissey ging door het leven als `The Prince of Pain'. De pijn in het oeuvre van Morrissey was een typische jaren tachtig-mix van Weltschmerz en veredelde verveling. Het was eerder een soort chagrijnigheid – die niets te maken had met de existentiële pijn van bijvoorbeeld Kurt Cobain. Morrisseys pijn was ook grappig. De voormalige zanger van The Smiths, die in 1988 aan een solo-carrière begon en inmiddels toe is aan zijn zevende plaat, schreef teksten vol dandy-eske observaties over de teloorgang van de Engelse gentleman.

Nu, zeven jaar na zijn laatste cd, Malajusted, lijkt het tijd voor een glorieuze come back. Want juist de laatste jaren worden de liedjes van The Smiths en Morrissey weer genoemd door jonge Britse bands (Franz Ferdinand, The Libertines) als voorbeelden van archetypische Engelse popmuziek – waar de Britse ziel verpakt wordt in semi-decadente instrumentaties, en de invloed van music hall en cabaret nooit ver te zoeken is.

You Are The Quarry heet de cd: `jij bent de prooi'. Op het hoesje kijkt Morrissey geinteresseerd naar de verouderde mitrailleur in zijn hand. Morrissey als gangster? Als gangster van gedachten, hoogstens. De gentleman woont tegenwoordig in Los Angeles en geeft van daaruit bitter commentaar op het Engeland van Labour. Er is een parallel met die andere jaren tachtig-held, George Michael: ook Michael verhuisde naar LA en maakte daar het liedje `Shoot The Dog', over Blairs lippendienst aan Bush. Morrissey is minder politiek. Hij zwelgt liever in nostalgie, en zingt in zijn nieuwe single `Irish Blood, English Heart': ,,I've been dreaming of a time when to be English is not to be baneful [verderfelijk]/ To be standing by the flag, not feeling shameful''.

Is het serieus of is het ironie? Het is dankzij Morrisseys dubbelzinnige dictie in dit soort hoogdravende uitspraken (tongue in cheek en gezwollen tegelijk) dat ook de mindere nummers van You Are The Quarry boven de middelmaat uitkomen. Op de cd staan een aantal prachtliedjes, zoals `Irish Blood, English Heart', het jubelende `First Of The Gang To Die', en het veelzeggende `The World Is Full Of Crashing Bores'. Morrisseys stem klinkt voller en dieper dan ooit, en jodelt nog altijd op het juiste moment. Toch heeft You Are The Quarry niet de come back-allure die je zou wensen. Dat zit hem in een tekort aan composities die net zo goed zijn als Morrisseys zang.

Morrissey: You Are The Quarry (Attack records atk001) ***