Tweestromenland

In zijn artikel `Nederland wordt tweestromenland' geeft het PvdA-Kamerlid Samson een overzicht van het stemgedrag van onze partijen in de Tweede Kamer (NRC Handelsblad, 12 mei). Hij bekijkt daarbij hoe de samenwerking van coalitiepartijen en oppositie zich in de afgelopen tijd heeft ontwikkeld en wat voor combinaties zich hebben voorgedaan.

Zijn analyse is geheel getalsmatig; nergens komt aan de orde welke kwesties het waren die tot bepaalde combinaties van standpunten leidden.

Over politiek links zijn nuttiger opmerkingen te maken, als we ons afvragen wat nu eigenlijk `links' is en hoe links aan zijn stemmen komt. Bedoelt men het links van de middenschool, van de grote schare beleidsmensen op Onderwijs, van de politici en juristen die als middeleeuwse inquisiteurs geschriften uitplozen naar racistische uitingen, van de politici die het bestaan van de Berlijnse Muur goedpraatten en het binnenstromen van cultuurvreemde buitenlanders hebben bevorderd?

Of bedoelt men de grote schare Nederlanders die geen eigen bijdrage aan de gezondheidskosten wil leveren, van een uitkering leven en beducht zijn voor een realistischer aanpak van onze sociale voorzieningen?

Het is de laatste groep die de linkse stemmen levert. De voormannen van links leven van een koppelverkoop: van de opbrengst onderhouden zij de stokpaardjes van intellectueel links.

Binnen de PvdA bestaat zelf een twee stromenland; een grote rivier die alles van water voorziet en een klein riviertje dat woest en kolkend stroomt en regelmatig vernielingen aanricht en de omgeving tot last is.

    • Ir. H. Rubingh