Joke van Leeuwen

Eind dit jaar wordt de verkiezing van een nieuwe Dichter des Vaderlands georganiseerd. Het Cultureel Supplement publiceert wekelijks een gedicht om te helpen de gedachten te bepalen.

Vier manieren om op iemand te wachten

1 Zittend. Denkend aan liggen. Je handen

strijken rimpels in het tafellaken glad

rond een gerecht dat moeilijk en te veel

voor twee en niet als op het plaatje is,

maar ruikt, het ruikt de ramen uit, het

doet zijn best niet in te zakken, zoals

een ingehouden buik niet bol te zijn –

ook andersom is vergelijken.

2 Lopend. Bijvoorbeeld naar de ramen

en terug en toch weer naar de ramen,

omdat geluid zich buigt naar wat je

horen wilt, maar het niet is. Er danst

een stoet voorbij, verklede mensen die

iets onverstaanbaars juichen, van elkaar

goed weten hoe ze heten en te kijken

dansen dat je kijken moet.

3 Staand. Bij een ingang, uitgang waar je zei

dat, maar er zijn er drie, je weet niet meer

of die of deze. Van blijven staan komt

niemand tegen, maar met bewegen

wordt haast bereikt wat net verdween.

Zeker nog niet gezegd wie blijft en wie

beweegt en wie dan wie wanneer

en van hoe ver weer ziet.

4 Niet.

Uit: Joke van Leeuwen, Vier manieren om op iemand te wachten

(2001, Querido)

Het bovenstaande gedicht, afkomstig uit de tweede dichtbundel voor volwassenen van Joke van Leeuwen (1952), werd op Gedichtendag 2002 uitgeroepen tot een van de drie beste gedichten van het voorgaande jaar. De ex-cabaretière Van Leeuwen, die als kinderboekenschrijfster grossiert in Gouden en Zilveren Griffels en Zoenen, had ook al de C. Buddingh'prijs voor nieuwe Nederlandstalige poëzie gekregen voor de `huis-, tuin- en keukengedichten' in haar debuut `Laatste lezers' (1994), en mag zich met recht een vierdubbeltalent noemen. Meer informatie op www.kb.nl/dichters