Idols voor dolfijnen

Het was zaterdag een bijzondere dag voor de dolfijnen in het Dolfinarium Harderwijk. Zes kinderen streden om de titel Junior Dolfijnentrainer 2004 tijdens de finale van de eerste Idolphins.

Idolphins is een soort Idols maar dan voor dolfijnentrainers. Nick van Hees uit Putten, zes jaar oud, was de Boris. Hij won de wedstrijd.

Dolfijnentrainers zijn speciaal opgeleide mensen die met dolfijnen spelen, ze kunstjes leren, en ze verzorgen. De dolfijnen Apollo, Prince en Tukker zijn hieraan gewend, maar zaterdag was anders. De dolfijnentrainers bleven op afstand, en het waren zes kinderen tussen de zes en negen jaar, gekleed in wetsuits (een soort strakke duikpakken) die de dolfijnen met speciale handgebaren salto's, sprongen en dansjes lieten maken. Ze waren de beste van bijna vijfhonderd kinderen die later allemaal trainer willen worden en meededen aan de audities. De jury koos de zes finalisten die het beste vis konden wegen in een weegschaal, de meeste vragen over dolfijnen konden beantwoorden en het mooiste liedje konden zingen.

De finale was spannend want, zoals de jury zei: alle zes waren goed. Jodi, zeven jaar, oefent al jaren thuis op haar goudvis. Evan, ook zeven jaar, kon zelfs de dolfijnen laten zingen door te doen alsof hij dirigeert. Wietske van zeven liet een dolfijn achteruit zwemmen en Deborah van acht wist alle soorten vis die dolfijnen eten: haring, sprot, makreel, inktvis en wijting.

Nick had pech. Dolfijn Apollo had er even geen zin in. Hij reageerde niet op Nicks handgebaar. Maar Nick bleef stoer en probeerde het gewoon nog een keertje. Nu deed de dolfijn wel wat Nick wilde, en maakte een grote salto. Zou Apollo in de gaten hebben gehad dat dit niet zomaar het speelkwartier was, maar een belangrijke wedstrijd? Hoofd dolfijnentrainer Steve Hearn, de voorzitter van de jury, wist wel wat er aan de hand was met Apollo: ,,Als een dolfijn geen zin heeft in een kunstje, doet hij het ook niet. Zo weet je precies of een dolfijn iets leuk vindt of niet.'' Nick won toch. De jury vond hem ,,grappig, niet zenuwachtig en rustig toen Apollo niet gehoorzaamde''. Nick gedroeg zich als een echte winnaar: hij hield de zilverkleurige beker in de lucht en zwaaide naar het publiek. ,,Apollo is lief. Later word ik een echte dolfijnentrainer'', zei Nick. Het pak heeft hij al, want dat mocht hij houden. En hij mag binnenkort een nachtje slapen bij de dolfijnen, in een kamertje met glas waardoor je zo het dolfijnenzwembad in kunt kijken.