Het bouwfoutje van Dura Vermeer

Toegeven dat je fout zit is nooit leuk. Publiekelijk boetedoening afleggen is pijnlijk.

De bestuursvoorzitter van Dura Vermeer, een van de grootste bouwondernemingen van Nederland, deed het gisteren naar aanleiding van de bouwfraude: ,,Sorry dat dit met onze bedrijfstak is gebeurd''. Het is daarmee de eerste bouwonderneming die publiekelijk haar excuses heeft aangeboden.

Maar Dura Vermeer heeft dit jaar niet de primeur. Enkele weken geleden verzamelde Fortis-topman Anton van Rossum al zijn moed. Van Rossum bood namens ,,alle verzekeraars'' zijn excuses aan voor de passieve opstelling van de verzekeraars bij de ondernemingen waarin zij de afgelopen jaren belegden. Het stemrecht van verzekeraars werd in Nederland niet tot nauwelijks benut.

Heeft het bedrijfsleven de `sorry-cultuur' omarmd? Nee, zover is het nog niet.

Deze week werd bekend dat de grootste financiële instelling ter wereld, de Citigroup, een schikking heeft getroffen met boze beleggers. De onderneming betaalt 2,65 miljard dollar aan gedupeerde Worldcom-aandeelhouders, de op één na hoogste schikking ooit. Maar de juristen van Citigroup hebben in ruil voor de miljarden een belangrijke voorwaarde bedongen: alle juridische procedures moeten worden gestaakt. En, nog belangrijker, met de schikking bekent Citigroup geen schuld.

In Nederland is dit ook een beproefd concept. Elektronicaconcern Philips betaalde in 1999 ruim 4,5 miljoen euro aan gedupeerde aandeelhouders. Maar schuld bekennen aan het al uit 1990 daterende conflict was er niet bij. Ook softwarebedrijf Baan Company, dat vorig jaar 32,5 miljoen dollar betaalde en daarmee de hoogste schikking ooit van een Nederlands bedrijf op zijn naam heeft staan, benadrukte dat de miljoenen geen schulderkenning inhielden.

Topman van het openbaar ministerie Joan de Wijkerslooth denkt daar heel anders over. Schikken is schuld bekennen, verklaarde hij naar aanleiding van de bouwfraude.

De Nederlandse overheid, verreweg de belangrijkste opdrachtgever van de weg- en waterbouwers, is door de massale bouwfraude voor honderden miljoenen getild, maar terugbetalen gebeurt vooralsnog sporadisch. De excuses van een flessende bouwer zijn te prijzen, maar gedupeerde opdrachtgevers zijn tot op de dag van vandaag beter af met een schikking, of dat nu een schuldbekentenis is of niet.

Je zegt `sorry' als je op iemands tenen staat. Je geeft een bloemetje bij `het spijt me'. Een geloofwaardig excuus in de bouwsector gaat vergezeld van een goed gevulde envelop.