Buikpijn

Meestal rent mijn oude pony Belinda meteen naar het hek als ze mijn auto hoort aankomen. Zachtjes hinnikend staat ze me dan op te wachten, want ze weet dat ze altijd wat lekkers krijgt.

Maar een paar weken geleden zag ik geen bruin paardenhoofd over het hek gluren toen ik bij de wei parkeerde. Ik wist direct dat er iets mis was. Belinda lag plat op haar zij. Toen ze me zag, tilde ze heel even haar hoofd op. Daarna zakte dat grote lijf weer als een plumpudding in elkaar. Koliek! Dat was het eerste wat ik dacht. En daarna volgde grote paniek. Want koliek is zo'n beetje de ergste ziekte die paarden kunnen krijgen.

Koliek is eigenlijk een ander woord voor buikpijn. Paarden krijgen het als ze per ongeluk te veel stro of koud water op hebben, of wanneer ze te veel happen zand hebben genomen. Andere dieren, zoals katten of honden, kunnen overgeven wanneer ze misselijk zijn. Maar paarden niet, dat is een foutje in de natuur. Als ze iets giftigs eten, krijgen ze dus ontzettend veel pijn in hun darmen. Die darmen zijn bij paarden wel 45 meter lang, dus je kunt je voorstellen hoe zeer dat doet. In het ergste geval raken de darmen in de knoop en gaat het paard dood.

Ik maakte mij kortom grote zorgen over Belinda. Ooit had ik ergens gelezen dat een paard met koliek zoveel mogelijk moest wandelen. Dat was goed voor de spijsvertering. Dus probeerde ik Belinda overeind te trekken. Soms lukte dat, en zette ze een pas of vijf. Maar haar benen leken wel van elastiek. Steeds zakte ze weer door haar knieën. Ondertussen belde ik met mijn mobieltje de dierenarts. Maar het was zondag en er waren veel spoedgevallen en dus kon het wel een paar uurtjes duren.

De hele middag hebben we samen rondjes gelopen in de wei. Steeds als Belinda wilde gaan liggen, moedigde ik haar aan, en dan zette ze weer een paar stappen vooruit. Ook probeerde ik af en toe wat lekkers te geven, maar ze had helemaal geen honger. Wel hapte en schopte ze steeds naar haar buik, om te laten zien waar de pijn zat.

Toen de dierenarts kwam, was ze helemaal uitgeput. Hij keek in haar ogen, luisterde naar haar buik, en gaf toen een spuit in haar nek. En ineens, alsof er een wonder gebeurde, leefde Belinda helemaal op. Ze liep naar haar voerbak en wilde aan de baal hooi gaan knagen. Maar de dierenarts zei dat ze pas de volgende ochtend weer mocht eten. En dat was best zielig want ze had reuzehonger.

Uiteindelijk is alles weer helemaal goed gekomen. Wat nu precies de oorzaak was, wist niemand te vertellen. Maar volgens mij waren het de bloembollen die ik de volgende dag zag liggen in het weiland. Ze waren door grote paardentanden aangevreten. Bollen zijn net als uien, daar word je winderig van. En scheten, daar kunnen die lange paardendarmen al helemaal niet tegen.