Feeks te snel getemd in een drukke poppenkast

Een verhoging op het voortoneel stelt een tafel voor, een feestdis. Zeven hoofden steken boven die verhoging uit: pratende, gapende, boerende, gillende hoofden: een drukke poppenkast, een karikatuur.

Voor Het Vervolg maakte regisseur Matthijs Rümke een theatervoorstelling die het Maastrichtse gezelschap trots aanprijst als `brutaal'. En inderdaad, het heeft iets gewaagds om de acteurs zo dicht bij het publiek te zetten, vlakbij de eerste rij. Het heeft ook iets eigenwijs om hen amper te laten bewegen – behalve op de tafel, waar de hakken harde roffels aan het hout ontlokken.

Ja, de aanstaande baas van het Zuidelijk Toneel Hollandia heeft een rigoureuze bewerking gemaakt van Shakespeares Getemde feeks. Toneelschrijver Erik-Ward Geerlings reduceerde de gecompliceerde komedie tot een simpele turbo-compilatie; tekst is er haast niet over. Wordt er toch gesproken, dan gebeurt dat op een geforceerde manier, als een slalom van Minny-Mouse- en Rambostemmetjes bijvoorbeeld, elektronisch versterkt en vervormd.

Minny Mouse en Rambo verwijzen naar de archaïsche sekseverhoudingen in deze bewerking. De mannen en de vrouwen, inclusief de weerbarstige vrouw Katharina, geloven hier nog serieus in Shakespeares dubbelzinnig bedoelde leid-zin `een vrouw moet meegaan en zich plooien'. Veel werk om Katharina tot dat geloof te bekeren hoeft haar verse bruidegom Petruchio niet te verzetten. Een beetje intimidatie hier, een tikje getreiter daar, en `Kattekut' is al zo zacht als boter, ofschoon actrice Margje Wittermans blijft kijken zoals ze de hele avond al keek: nors en ontevreden.

Niks geen spetterende machtsstrijd, maar makkelijke, monkelende onderwerping. Niks geen strijd ook, hoe onlogisch ineens en hoe anders dan Het Vervolg ons beloofde, tussen de mannen onderling. Op Petruchio na zijn die voor haantjesgevechten gewoonweg te slap: Grumio (Martijn Fischer) en meneer Pisa (Hans van Leipzig) verdoen een goed deel van hun tijd met geknikkebol boven lege glazen zodat ze nog maar amper te porren zijn voor de jacht op de vrouwtjes. Dus heeft de macho Petruchio vrij spel, zoals ook zijn vertolker Tygo Gernandt vrij spel heeft.

Net als in de film Van God los cultiveert Gernandt ook nu een perverse uitstraling: goor hangt het haar langs de scherpe neus en wreed komen de benen in hooggehakte laarzen uit. Alles aan zijn Petruchio is voos en vals: waar Shakespeares held vals speelde om bij pure liefde uit te komen kiest deze rotzak de valsheid als eindstation en daarmee wordt hij plat. Nog platter dan die platgewalste tafel.

Voorstelling: De getemde feeks, door Het Vervolg. Tekst: Erik-Ward Geerlings en William Shakespeare. Regie: Matthijs Rümke. Gezien: 8/5 Derlon Theater, Maastricht. Aldaar t/m 5/6. Inl: 043-3507171 of www.hetvervolg.nl.