`Wat een chirurgenmentaliteit'

Ondanks het grote aantal vrouwelijke studenten geneeskunde zijn er in de artsentop maar weinig vrouwen te vinden. ,,De dames moeten zelf iets veranderen''.

Vrouwelijke artsen die een topfunctie willen, moeten fulltime werken, hun kinderen bij de nanny laten en volledig kiezen voor het beroep. Pieter Vierhout, voorzitter van de orde van medisch specialisten kent er een paar die dat doen. ,,Het is geen sprookje, werken in een ziekenhuis.''

In het debatcentrum De Rode Hoed te Amsterdam werd gisteren gediscussieerd hoe vrouwen vaker functies als artsopleider, voorzitter van een maatschap of hoogleraar kunnen bekleden. Een enquête onder 23 beroepsverenigingen voor medisch specialisten schetst een somber beeld. Van de artsen in opleiding die lid zijn, is ruim de helft vrouw. De groep die hen opleidt, bestaat voor 94 procent uit mannen.

De avond lijkt in veel op discussies over het gebrek aan vrouwen in de top van het bedrijfsleven of de wetenschap. Wat verschilt, is dat de zorg bij uitstek een sector is waarin veel vrouwen werken. ,,Je zou verwachten dat het daar als eerste verandert'', legt een medewerkster van de vereniging van Nederlandse vrouwelijke artsen uit.

,,De dames moeten er zelf iets aan veranderen'', zegt chirurg Vierhout, tot woede van de 160 vrouwelijke artsen in de zaal. Terwijl hij aan het woord is roepen ze ,,ik ben het niet met u eens'', ,,waardeloos'' en ,,boehoe''. Deeltijdwerken, wat 70 procent van de vrouwelijke medici doet, gaat volgens hem vaak ten koste van de kwaliteit. Zeker in `snijdende beroepen' zoals de chirurgie, waar vrouwen sterk zijn ondervertegenwoordigd, moet je veel uren maken. Vierhout: ,,Je gaat het vak niet aanpassen aan het feit dat veel vrouwen het gaan doen.''

Het onderwerp leeft erg, vertellen de radiologes Louk Oudenhoven en Lishya Liauw. Aan de ambitie van vrouwen ligt het volgens hen niet. Ze noemen de medische wereld traditioneel en een mannenbolwerk. Liauw: ,,Je kunt lang niet overal parttime werken.'' Daardoor worden vrouwen beperkt in hun mogelijkheden. ,,Maatschappen willen me niet hebben als parttime werkende, vrouwelijke radioloog, die nog moeder is ook'', vertelt Oudenhoven.

Jan Hamel, voorzitter van de vereniging van academische ziekenhuizen, heeft de deeltijd artsenopleiding ,,erdoor gedrukt. Iedereen zei dat het niet kon, maar het was nog nooit geprobeerd.'' Volgens hem zijn zulke maatregelen noodzakelijk. Van de eerstejaars geneeskunde is 70 procent vrouw. Hamel: ,,Als je gaat uitrekenen waar het meeste talent zit, is dat niet bij die 30 procent mannen.''

Ondanks alle problemen die haar ruim vier uur lang zijn voorgespiegeld, maakt studente geneeskunde Elke Peters zich geen zorgen over haar toekomst. Van een docent kreeg de 23-jarige Peters te horen dat ze nu kinderen moet krijgen, omdat ze daar nu nog tijd voor heeft, maar, zo zegt Peters, dat maakt ze zelf wel uit. Door Vierhout laat ze zich niet afschrikken: ,,Ik trek me niets aan van wat die arrogante man zegt. Hij heeft echt een chirurgenmentaliteit.''

    • Elske Schouten