`Eeuwige jeugd lijkt me iets vreselijks'

Mauro Pawslowski mist God in de popmuziek. ,,Vreemd, want in de blues en gospel hebben God, Jezus en de Duivel altijd een plaats gehad.'' Mauro toert met zijn rockgroep door Nederland.

De Belgische popmuzikant Mauro is moe van de jeugd. Gelukkig is hij inmiddels 33, en is enig verval te bespeuren. Bijvoorbeeld in zijn stem. Die stem, die hij vroeger `haatte', is inmiddels lager, heser, ouder, zegt hij. Kortom, beter te pruimen.

Mauro, die voluit Mauro Pawslowski heet en op dit moment een uitgebreide tournee door ons land doet, begrijpt de universele obsessie met jong-zijn niet. ,,Eeuwige jeugd lijkt me iets vreselijks. Als je ergens Meester in wilt worden, betekent dat sowieso dat je ouder moet zijn. Op je achttiende ben je nu eenmaal nog niet zover.'' Meester worden in muziek, is Mauro's bedoeling. Op zijn achttiende oefende hij daartoe maanden op de solo's van Deep Purple's Ritchie Blackmore. Hij stelde zichzelf deadlines: voor die en die datum moest een bepaalde solo vlekkeloos kunnen worden uitgevoerd. ,,Ik kan geen noten lezen, dus zocht ik ze uit op het gehoor. Monnikenwerk was het.''

Mauro duikt overal op. Met zijn band Mauro Pawlowksi & The Grooms, als alter ego Somnabula (een Graaf Dracula-achtige verschijning, inmiddels ten grave gedragen), in combinatie met techno-muzikanten, of tijdens performances van het kunstenaarsduo Club Moral. Hij was ooit voorman van The Evil Superstars en schreef het liedje Meisje, Meisje voor De Kreuners. Inmidels heeft Mauro besloten dat het in muziek niet gaat om het soort virtuositeit als van Deep Purple. Het draait om inhoud, zegt hij.

,,Die inhoud moet komen uit je eigen persoon. Dus bij mij kruipt nu al het werk in het zo interressant mogelijk maken van mezelf. Ook al maak ik de plaat nu helemaal thuis, met de computer, ook in die beperkte uitvoering wil ik zoveel mogelijk mensen kunnen bereiken.''

De vorige cd van Mauro werd nog opgenomen in New York met een dure producer, maar voor de nieuwe cd, Black Europa, was er een kleiner budget. Al staat er op het cd-hoesje een bandfoto, Mauro deed de opnamen in zijn eentje. Op de computer kun je ook hardrock maken, blijkt. ,,Alle instrumenten speelde ik zelf en nam ze op met de computer. Daarna heb ik ze bewerkt met het programma Pro Tools. Samples gemaakt, en effecten toegevoegd.'' Het verschil tussen een opname als dit en een in de studio is het ontbreken van omgeving; er is geen akoestisch effect van de ruimte. Ieder instrument krijgt een galm naar keuze. ,,Je kunt eindeloos veel kunstmatige ruimtes kiezen, van kerk tot kelder en wat daar allemaal tussen ligt.''

Black Europa klinkt dreigend en duister. En macho. ,,Dat hoort bij het genre, he'', lacht Mauro. ,,En omdat ik ook wel macho ben, natuurlijk. Een macho met Pro Tools.'' De muziek doet soms denken aan de afgepaste stijl van groepen als Young Gods en Nine Inch Nails, door de gitaarsamples en elektronische drums. Mauro's zang heeft de gekwelde toon van de onbegrepen predikant. Maar in een nummer als Fear Life klinkt een andere kant van de zanger: koket en uitdagend, in een een instrumentatie die naar disco neigt.

Behalve op inhoud drijft de popmuziek op `vorm'. ,,Je moet binnen een genre vallen, en je aan de codes houden. Ben je een popmuzikant? Dan bent je dus rebel en anti-globalist. Of zit je misschien in de popmuziek om veel geld te verdienen? Dat zijn de keuzes die je hebt. Daar pas ik me bij aan. Het is de lifestyle waarmee je op tv komt, een onschuldig spel voor het publiek.''

Hij speelt er zelf op in met uitspraken over God en Satan. ,,Ik heb het over die figuren omdat ik hou van het primitief gebruik van allegorieën. Duivels en demonen hebben nog steeds hun zeggingskracht.'' Mauro groeide op als kind van immigranten uit Polen en Italië: ,, Mijn liefde voor die beelden komt uit hardrock en uit mijn religieuze omgeving. In tegenstelling tot veel leeftijdsgenoten verontschuldig ik mij niet voor een religieus besef. Maar in de popmuziek is die taal verloren gegaan. Wat vreemd is, want in blues en gospel hebben God, Jezus en de Duivel altijd een plaats gehad.''

Alleen spelen heeft zo zijn voordelen, volgens Mauro. ,,Je bereid je rustig thuis voor, op het podium hoef je met niemand rekening te houden en de gage is helemaal voor jezelf. Dat is allemaal fijn. Maar ik omring me ook juist graag met goede muzikanten. Als het maar geen saaie zakken zijn, ze moeten wel een licht bedreigende persoonlijkheid hebben. Zoals alle mensen met wie ik nu samen speel. Die houden me wakker.''

Mauro Pawlowski & The Grooms: Black Europa (PIAS F.A.N.04). De groep treedt op: 13/5 Paradiso, Amsterdam; 14/5 Burgerweeshuis, Deventer; 15/5 LVC, Leiden; 22/5 Merleyn, Nijmegen; 3/6 Mezz, Breda.